KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/247 E., 2022/3047 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2022
- Esas No
- 2021/247
- Karar No
- 2022/3047
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı-… (… Malmüdürlüğü)
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. ….
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
576 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespit edildiğinden bahisle yapılan düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2017 yılı tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; geçici vergi asılları yönünden; vergi ceza ihbarnamesinde, mahsup dönemi geçtiği için geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyecegi belirtildiğinden, davanın geçici vergi aslına ilişkin kısmının incelenmeksizin reddi gerektiği, gelir geçici vergisi üzerinden hesaplanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden, aynı dönem için salınan cezalı gelir vergisi tarhiyatına karşı Mahkemenin E:… sayılı dosyasında açılan davada,… tarih ve K:… sayılı kararla, davacı adına 2017 yılı için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığına karar verildiğinden,
uyuşmazlık konusu 2017 yılına ilişkin geçici gelir vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında da aynı gerekçe ile hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi niteliği taşıyan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının vergi aslının bir katı oranında uygulanması gerektiğinden vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısımları yönünden;
tekerrür hükümlerine esas alınan vergi ziyaı cezasının 10/04/2015 tarihinde davacıya tebliğ edilerek kesinleştiği, 2017 yılı için kesilen vergi ziyaı cezası için tekerrür hükümlerinin işletilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen incelenmeksizin reddine, kısmen reddine, kısmen kabulüne; geçici vergi asılları yönünden davanın incelenmeksizin reddine, gelir geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı ile tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının ihtilaflı dönemde bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespit edilmesi nedeniyle tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2021/247, K. 2022/3047, 14 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama