Danıştay 9. Daire E.2021/2491 K.2023/1210

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2017 yılındaki indirimli orana tabi konut teslimleri nedeniyle yüklenilen ve indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisinin nakden iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarece, davacı şirketin iade talebinin hukuka, usul kurallarına, Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği hükümlerine aykırı olduğuna dair yapılan somut herhangi bir tespit bulunmadığı, iadenin vergi incelemesine sevkini gerektirecek geçerli bir hukuki neden ortaya konulmamasına rağmen, davacı şirketin ortak ve müdürleri hakkında Ağır Ceza Mahkemesinde dava açılması nedeniyle iade talebinin vergi inceleme raporu sonucuna göre değerlendirileceği belirtilerek talebin reddine dair, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin ortakları hakkında ağır ceza mahkemesinde kamu davası açıldığı, iade talebinin yapılacak inceleme sonucuna göre yerine getirileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.