Danıştay 9. Daire E.2021/2507 K.2023/794

Dava konusu istem: Davacı adına kayıtdışı hasılat elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Aralık dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…. K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda.

2016 yılına ilişkin davacının sahte belge düzenlediğine dair bir tespit yapılamadığından sahte belge düzenleme ihtimali yönünden yapılacak bir işlem bulunmadığı, ancak banka hesap hareketleri ile defterler arasında uyumsuzluklar tespit edildiğinden inceleme raporları hazırlanması gerektiğinin belirtildiği, bağlı olduğu vergi dairesi tarafından davacı şirkete, bir ay içerisinde yazılı başvurması halinde 7143 Sayılı Kanun'dan yararlanabileceğinin bildirildiği,

bunun üzerine davacı şirketin 7143 Sayılı Kanun'a göre usulüne uygun olarak 2016 yılına ilişkin matrah artırımında bulunduğu ve davalı idare tarafından da davacı şirketin matrah artırım talebinin kabul edilmediği veya iptal edildiği yönünde herhangi bir bilgi ve belge de sunulmadığı anlaşıldığından, 7143 Sayılı Kanun'un maddesinin fıkrasına aykırı olarak re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı, davacının durumunun 7143 Sayılı Kanun'un 5/9'uncu maddesi kapsamında olduğu anlaşıldığından,

davalı idarenin matrah ve vergi artırımında bulunulmasının 7143 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce başlanılmış olan vergi incelemeleri ila tekerrür işlemlerle engel teşkil etmeyeceği iddiasına da itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

7143 sayılı Kanunun yayımı tarihinden önce 15/12/2017 ve 20/02/2018 tarihli vergi incelemesine başlama tutanakları ile nezdinde vergi incelemesine başlanılan davacı hakkında sahte belge düzenleme yönünden yapılan vergi incelemesi sonucunda bu fiillerin varlığı tespit edilemediğinden davacıya 7143 Sayılı Kanun'un 5. Maddesinin 9. Fıkrası kapsamında vergi artırımında bulunabileceğine ilişkin davet yapıldığı, yapılan davet sonucunda davacının 27/03/2019 tarihinde matrah ve vergi artırımında bulunduğu,

bu durumun söz konusu vergi inceleme raporlarına istinaden gerekli vergi tarhiyatlarının ve cezanın uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği, mükellef tarafından inceleme raporları ile takdir komisyonu kararlarının vergi dairesi kayıtlarına intikal ettiği tarihten önce matrah ve vergi artırımında bulunulmuş ise inceleme ve takdir sonucu bulunan matrah ve vergi farkı ile mükelleflerin Kanunun 5. maddesi hükümlerine göre artırdıkları matrahların birlikte değerlendirileceği, vergi incelemesi ve takdir sonucu belirlenen tarhiyata konu matrah veya vergi farkının,

mükellefin ilgili yıl için artırdığı matrah veya vergi tutarından fazla olması halinde aradaki fark tutar kadar matrah veya vergi farkı üzerinden mükellef hakkında gerekli vergi tarhiyatı yapılacağı ve ceza uygulanacağı, davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan vergi ziyaı cezalı vergi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.