Danıştay 9. Daire E.2021/277 K.2023/1348

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin 265.050,00 TL tutarındaki katma değer vergisine ilişkin kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Tarh yeri" başlıklı 43. maddesinde; katma değer vergisinin mükellefin iş yerinin bulunduğu yer vergi dairesince tarh olunacağı düzenlemesi uyarınca davalı idarenin katma değer vergisi tarh, tahakkuk ve tahsil yetkisinin bulunmadığı,

bu nedenle davalı idarece yapılan "Van Belediyesi mücavir alan sınırlarında mevcut kent mobilyalarının kiralanması işi" ihalesinin davacı şirketin uhdesinde kalması nedeniyle 23/06/2015 tarihinde imzalanan kira sözleşmesinin bedeli üzerinden tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin 265.050,00-TL tutarındaki katma değer vergisine ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin katma değer vergisine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İmzalanan sözleşme nedeniyle tahakkuk eden katma değer vergisinin ödenmesi yasal zorunluluk olduğundan düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.