Danıştay 9. Daire E.2021/2770 K.2023/1875

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım alışların sahte fatura ile belgelendirilip maliyetleri artırmak suretiyle beyan dışı bırakılan kazancın, ortaklara kar payı olarak dağıtıldığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015/Ocak, Nisan- Haziran, Ağustos, Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin 2015 yılı hesap ve işlemlerinin gelir (stopaj) vergisi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporlarında yer alan tespitlere göre, ...

Orman Ürünleri Limited Şirketi tarafından düzenlenen fatura içeriği mal ve hizmet alımlarının gerçekliği hususunda hukuken geçerli bir tespit bulunmadığı, adı geçen şirket nezdinde ve davalı idare kayıtlarında yer alan bilgi ve belgeler doğrultusunda herhangi bir inceleme yapılmadığı, yine aynı şekilde ortakların kişisel harcamaları yönünden bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımına ilişkin olarak 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinde öngörülen koşulların tamamıyla gerçekleştiğinin tespit edilmediği,

diğer bir ifadeyle davacı şirket ortaklarına doğrudan ya da dolaylı bir bedelsiz kıymet/menfaat aktarımının hukuken geçerli bir şekilde ortaya konulmadığı sonucuna ulaşıldığı, bu durumda, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımına ilişkin olarak kanunda öngörülen koşulların tamamıyla gerçekleştiğinin vergi incelemesinde ortaya konulmadığı, bu haliyle eksik yapılan incelemeye dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince, dava konusu cezalı tarhiyatın 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesine göre davacı şirketin transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı yapmasından kaynaklandığından hareketle hüküm kurulmuş ise de; uyuşmazlığın ...

Orman Ürünleri Limited Şirketinden alınan gerçek bir mal ve hizmet alımına dayanmayan faturalarla fuzulen oluşturulan bir maliyetin defter ve beyanlara intikal ettirilmek suretiyle davacı şirkete ait bir kısım paraların şirket ortaklarının uhdesine fiili olarak geçirilip kalıcı olarak ortaklarda kalmadığı ve bu suretle şirket ortaklarına fiili kar dağıtım yapıldığı yolundaki vergi inceleme raporuna dayandığı görüldüğünden, Mahkemenin transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımına ilişkin değerlendirmesinde yasal isabet bulunmamakla beraber; ...

Orman Ürünleri Limited Şirketi tarafından düzenlenen fatura içeriği mal ve hizmet alımlarının gerçekliği hususunda hukuken geçerli bir tespit bulunmadığı, ortakların kişisel harcamaları yönünden bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, davacı şirket ortaklarına doğrudan ya da dolaylı bir bedelsiz kıymet/menfaat aktarımının hukuken geçerli bir şekilde ortaya konulmadığı yönündeki tespitlerinin Dairemizce de uygun görüldüğü, eksik yapılan incelemeye dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığından,

davanın kabulü yolunda verilen Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibariyle isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirkete ait kaynağın şirket ortaklarının uhdelerine geçirildiğinin sabit olduğu, bu suretle dağıtılan kar payı üzerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94/6/b maddesi kapsamında herhangi bir stopaj beyanınında bulunulmadığının tespit edilmesi nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.