Danıştay 9. Daire E.2021/291 K.2022/5006

Dava konusu istem: Davacı adına, 6183 sayılı Kanunun 13/1.maddesi uyarınca uygulanan … tarih ve E. … sayılı ihtiyati haciz işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

Hatay Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığınca Dörtyol Vergi Dairesi Müdürlüğüne yazılan … tarih ve E. … sayılı yazıda; davacı şirketin haklarında sahte belge düzenleme kapsamında bulunan mükelleflerden mal aldığının tespit edildiği, Müfettişliklerince yapılan ilk hesaplamalara göre kullanılan sahte fatura tutarının 13.242.448,58 TL, 2018 yılı vergi aslının 2.389.040,75 TL ve üç kat vergi ziyaı cezasının 7.167.122,25 TL olduğu;

sahte fatura kullanan mükellefin, 2018 yılında sahte belge faaliyetine iştirak ettiklerine yönelik tespitlere istinaden yönetici veya iştirak eden konumunda olmaları sebebiyle yasal temsilci veya yönetici olup olmadıklarına veya oldukları döneme bakılmaksızın belirtilen ihtiyati haciz tutarından sorumlu tutulmaları gerektiğinin belirtildiği, Dörtyol Vergi Dairesi Müdürlüğünce Hatay Vergi Dairesi Başkanlığına yazılan … tarih ve E. … sayılı yazı ile ihtiyati haciz kararı alınması gerektiğinin bildirildiği,

Hatay Vergi Dairesi Başkanlığının aynı yöndeki … tarih ve E. … sayılı yazısı üzerine aynı tarihte ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz kararı verildiği, bu işlemin davacıya bildirilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı, 6183 sayılı Kanun'un "Amme Alacaklarının Korunması" başlıklı ikinci bölümünde düzenlenen teminat, ihtiyati haciz ve ihtiyati tahakkuk işlemlerinin, amme alacağının korunmasına yönelik tedbirlerden olduğu, cebren takip ve tahsil yöntemlerinden olmadığı,

olayda 6183 sayılı Kanunun 9. maddesinde belirtilen 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 344 ve 359. maddelerinde sayılan hususlara ilişkin bir kamu alacağının salınması yolunda gerekli muamelelere başlandığı; vergi incelemesine yetkili vergi müfettişi tarafından yapılan ilk hesaplara göre belirlenen miktarlar üzerinden (6183 sayılı Kanunun 13. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen 9. maddesi gereğince teminat istenmesini mucip haller) amme alacağını korumaya yönelik olarak ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz kararlarının alındığı;

ihtiyati tahakkuk kararının, 6183 sayılı Kanunun 5. maddesinde belirtilen takibata yetkili mahalli tahsil dairesi olan Dörtyol Vergi Dairesi Müdürlüğünün talebi üzerine, olay tarihinde yürürlükte olan 6183 sayılı Kanunun 17. maddesinde belirtilen vergi dairesi başkanınca verildiği görüldüğünden yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketleri hakkında incelemeyi yürüten inceleme elemanınca yapılan hesaplamalarda ilk hesaplara göre belirtilen bir miktarın bulunup bulunmadığı eğer bulunuyorsa belirtilen miktar kadar olduğu hususunun anlaşılamadığı, incelemenin sahte belge kullanımından kaynaklandığı ancak sahte belge kullanımının kasten mi yada bilerek mi kullanılıp kullanılmadığı konusunda gerekli araştırma yapılmadığından bu hususların da ortaya konulamadığı, 6183 sayılı Kanunun 13. maddesinde sayma yoluyla tahdidi olarak belirtilen ihtiyati haciz nedenlerinin bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.