Danıştay 9. Daire E.2021/2957 K.2021/4328

İstemin konusu

Davacı şirket tesislerinde üretilen ve şirketin sınai üretimi için kullanılan elektrik ve hava gazı tüketimi üzerinden davacı şirket adına, 2019/Haziran dönemine ilişkin tahakkuk ettirilen ve ihtirazi kayıtla ödenen elektrik ve hava gazı tüketim vergisinin terkini ve ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı kabul eden. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden. Bölge İdare Mahkemesi.

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan temyiz istemi; dava konusu miktar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda belirtilen temyiz sınırının altında kaldığından, temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle,. Bölge İdare Mahkemesi. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararıyla, 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyiz sınırının, dava açma tarihine göre belirlenmesi gerektiği, davacı şirketin elektrik tüketim vergisinden muaf olmadığı, davacı şirket tarafından yapılan elektrik tüketiminin ne kadarlık kısmının vergiye tabi olup olmadığının belirlenebilmesi için keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmasının gerektiği ve Mahkeme kararının faize ilişkin kısmının da hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davalının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.