Danıştay 9. Daire E.2021/3014 K.2023/232

Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Mart ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacının, dava dilekçesinde yasal defter ve belgeleri ibraz edebileceğini belirtmesi üzerine 2016 yılı yasal defter ve belgelerin incelenmesi için Mahkemeye sunulmasının istenildiği, yasal defter ve belgelerin sunulması üzerine,

davalı idareden, defter ve belgelerin incelenmesi ile davaya konu dönemlere ilişkin davacı adına cezalı tarhiyatı gerektiren sebeplerin bulunup bulunmadığı konusunda düzenlenecek raporun, cezalı tarhiyatları gerektiren sebeplerin bulunması durumunda bu sebeplerin neler olduğunun, varsa sahte belge kullanımına ilişkin tespitlerin ve bu tespitlere ilişkin vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporlarının olup olmadığının bildirilmesinin istenildiği, ara karara istinaden düzenlenen … tarih ve … sayılı görüş ve öneri raporunda, 2016 yılında davacının.

Nakliyat Turizm Madencilik İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd.

Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandığı ve yasal defterine kaydettiği, söz konusu mükellef haricinde davacının kullandığı herhangi bir faturaya rastlanmadığının belirtildiği, anılan mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacıya fatura düzenleyen mükellefin, fatura düzenlediği dönemlerde faaliyet göstermediği, gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte fatura düzenlediği,

davacının 2016/Ağustos döneminde indirim konusu yaptığı faturaların sahte ve muhteviyatı itibarı ile yanıltıcı olduğu sonucuna ulaşıldığından bu faturalara konu indirimlerin reddi sureti ile yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, cezalı tarhiyatın kalan kısmı yönünden ise, defter ve belgelerin ibraz edilmesi üzerine Mahkemece idareye yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen görüş ve öneri raporunda, davacının 2016/Ağustos dönemi harici dönemlerde sahte fatura kullanımına ilişkin herhangi bir tespitin olmaması ve raporda başkaca da bir eleştirinin bulunmaması sebebiyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,

kısmen reddine, dava konusu tarhiyatın. Nakliyat Turizm Madencilik İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti'nden 2016/Ağustos döneminde alınan faturalara tekabül eden indirimlerin reddi suretiyle re'sen tarh edilen kısmı dışında kalan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, defter ve belgelerini, verilen kanuni süre içerisinde incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle indirim konusu yaptığı katma değer vergilerini kanuni defterlerine kayıt edip etmediğinin tespit edilemediği, katma değer vergisi indirimlerinin reddedildiği ve bu sebeple 2016 yılı vergi matrahlarının re'sen takdir edildiği, idarece tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.