Danıştay 9. Daire E.2021/3053 K.2021/6343

Tetkik Hakimi ...'nin Düşüncesi: Karar düzeltme istemi kabul edilerek, temyize konu Vergi Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesi uyarınca karar düzeltme istemi kabul edilerek Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 20/01/2021 tarih ve E:2020/5173, K:2021/143 sayılı kararı kaldırıldıktan sonra davacının temyiz istemi incelendi:

Vergi mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde yeniden verilecek kararlara karşı yapılacak temyiz başvuruları vergi mahkemesince bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenebileceğinden ve olayda, Vergi Mahkemesince bozma kararına uyularak karar verildiği anlaşıldığından, davacı tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Ancak;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.

Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, …Vergi Mahkemesinin davanın reddine ilişkin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının verildiği tarihte geçerli olan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife'nin II/a bendinde, vergi mahkemesinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden 54,40-TL’den az olmamak üzere, binde 4,55 oranında nispi harç alınması gerektiğinin belirtildiği, Mahkeme tarafından ise davacıdan, 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca reddedilen tutar üzerinden binde …-TL'den az olmamak kaydıyla nispi karar harcı alınmasına şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan "...davacıdan, 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca reddedilen tutar üzerinden binde 54,40-TL'den az olmamak kaydıyla nispi karar harcı..." ibaresinin "...davacıdan, 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca reddedilen tutar üzerinden …-TL'den az olmamak üzere binde 4,55 oranında nispi karar harcı..." şeklinde düzeltilerek kararın onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.