Danıştay 9. Daire E.2021/3119 K.2022/5835

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Antalya İli, Serik İlçesi, ... Mahallesi,... Ada, ... parselde kayıtlı mülkiyeti hazineye ait taşınmaz üzerinde davacı şirket lehine 21/06/1994 tarihinde tesis edilen 49 yıl daimi süreli müstakil üst hakkının 4706 sayılı Kanun'un Geçici 23. maddesi kapsamında süresinin 28 yıl 6 ay 6 gün uzatılmasına ilişkin kararın tapuya tescili esnasında Serik Tapu Müdürlüğü tarafından sehven eksik hesaplandığı belirtilen ve ihtirazi kayıtla 27/08/2019 tarihinde ödenen 913.407,00-TL fark tapu harcının işlem tarihinden sonra ödendiğinden bahisle 2019/Nisan dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda,davacı şirket tarafından, Antalya İli, Serik İlçesi, ... Mahallesi, ...

Ada, ... parselde kayıtlı mülkiyeti hazineye ait taşınmaz üzerinde davacı şirket lehine 21/06/1994 tarihinde tesis edilen 49 yıl daimi süreli müstakil üst hakkının 4706 sayılı Kanun'un Geçici 23. maddesi kapsamında süresinin 28 yıl 6 ay 6 gün uzatılmasına ilişkin kararın tapuya tescili esnasında ödenen 280.808,00-TL tapu harcının ve Serik Tapu Müdürlüğü tarafından sehven eksik hesaplandığı belirtilen ve 27/08/2019 tarihinde ihtirazi kayıtla ödenen 913.407,00-TL fark tapu harcının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin 913.407,00-TL fark tapu harcına ilişkin kısmının iptali ve ödenen tutarın faiziyle

iadesi istemiyle açılan davada, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:.. sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiğinin görüldüğü, vergi ziyaı cezaları asıl vergi üzerinden kesildiğinden ...

Vergi Mahkemesince verilen davanın reddi kararı sonucu oluşan hukuki durum dikkate alındığında ihtilafa konu 913.407,00-TL fark tapu harcına ilişkin olarak 2019/Nisan dönemi için % 25 nispetinde kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; davanın, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle kesilen fazlaya ilişkin kısmına gelince; olayda, tekerrüre konu cezanın 2013/Ocak-Aralık dönemine ilişkin ... numaralı tahakkuk fişi ile kesildiği,

213 sayılı Kanun'un 339.maddesi uyarınca cezanın kesinleştiği tarih olan 2014 yılını takip eden yılın başından itibaren tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanacağından, dava konusu 2019 dönemi için tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının usul ve Yasaya uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu vergi ziyaı cezasının oluşumunda davacı şirketin kusuru bulunmadığı,davalı idarenin hatasından kaynaklandığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket adına, Antalya İli, Serik İlçesi, ... Mahallesi, ... Ada, ... parselde kayıtlı mülkiyeti hazineye ait taşınmaz üzerinde davacı şirket lehine 21/06/1994 tarihinde tesis edilen 49 yıl daimi süreli müstakil üst hakkının 4706 sayılı Kanun'un Geçici 23. maddesi kapsamında süresinin 28 yıl 6 ay 6 gün uzatılmasına ilişkin kararın tapuya tescili esnasında Serik Tapu Müdürlüğü tarafından sehven eksik hesaplandığı belirtilen ve ihtirazi kayıtla 27/08/2019 tarihinde ödenen 913.407,00-TL fark tapu harcının işlem tarihinden sonra ödendiğinden bahisle 2019/Nisan dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlusunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade ettiği belirtilmiş; anılan Kanun'un "Yanılma ve görüş değişikliği" başlıklı 369. maddesinin birinci fıkrasında da, yetkili makamların mükellefin kendisine yazı ile yanlış izahat vermiş olmaları veya bir hükmün uygulanma tarzına ilişkin bir içtihadın değişmiş olması halinde vergi cezası kesilmeyeceği ve gecikme faizi hesaplanmayacağı hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta; davacı adına, Antalya İli, Serik İlçesi, ... Mahallesi, ...

Ada, ... parselde kayıtlı mülkiyeti hazineye ait taşınmaz üzerinde davacı şirket lehine 21/06/1994 tarihinde tesis edilen 49 yıl daimi süreli müstakil üst hakkının 4706 sayılı Kanun'un Geçici 23. maddesi kapsamında süresinin 28 yıl 6 ay 6 gün uzatılmasına ilişkin kararın tapuya tescili esnasında Serik Tapu Müdürlüğü tarafından sehven eksik hesaplandığı belirtilen ve ihtirazi kayıtla 27/08/2019 tarihinde ödenen 913.407,00-TL fark tapu harcının işlem tarihinden sonra ödendiğinden bahisle 2019/Nisan dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle vergi ziyaı cezası kesilmiş ise de;

dosyada bulunan Serik Tapu Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı yazısında, davacı şirket lehine imzalanan 2019 yılı ... yevmiye ile üst hakkı süre uzatımı işlemine ilişkin olarak harç miktarının sehven yanlış hesaplanarak eksik tahsil edildiğinin belirtildiği görülmüş olup, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. madde hükmü anlamında vergi ziyaının oluşumuna davacı tarafından sebebiyet verilmediği anlaşıldığından dava konusu tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmayıp,

yukarıda yazılı gerekçeyle davayı reddeden Vergi Mahkemesine yönelik istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında isabet görülmemiştir.