Danıştay 9. Daire E.2021/3153 K.2022/4843

Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 ila 2020 yıllarına ait arsa vergisi, taşınmaz kültür varlıkları korunma katkı payı, vergi ziyaı cezası, gecikme zammı ile 2020 yılı bina vergisinin birinci taksidinin tahsili için düzenlenen 25/06/2020 tarih ve ... ila ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan ihbarnamelere karşı dava açıldığı, yargılamanın …. Vergi Mahkemesinin … Esas sayılı dosyası ile devam ettiği görüldüğünden, açılan davanın halen derdest olması nedeniyle bahse konu vergi borçları hakkındaki işlemlerin yürütülmesine hukuken olanak bulunmaması karşısında ortada kesinleşmiş bir kamu alacağından bahsedilemeyeceğinden, kesinleşen ve ödenecek safhaya gelen bir kamu alacağı bulunmaksızın davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu taşınmazın üzerinde ticari faaliyette bulunulduğunun tespit edilmesi üzerine kısıtlılık muafiyeti iptal edilmiş olup, daha önce ödenen vergiler düşülerek yeni tahakkuk oluşturulduğu ve idarece yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.