Danıştay 9. Daire E.2021/3210 K.2023/371

Dava konusu istem: Davacı adına, ikinci el motorlu araç alım satım faaliyetinden elde ettiği kazancının kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017/Ocak-Mart, Mayıs-Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda cezalı tarhiyatların dayanağı olan takdir komisyonu kararlarında genel ve soyut ifadelere yer verildiği görüldüğünden, 14/09/2020 tarihli ara kararı ile davalı idareden; takdir edilen matrahların nasıl tespit edildiği, dayanak teşkil eden tüm somut bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesi üzerine, Mahkeme kayıtlarına 01/10/2020 tarihinde giren cevap dilekçesi ekinde, ilgili takdir komisyonu kararlarının gönderildiği,

dava dosyasında dönemler itibariyle davacının alım ve satımını yaptığı taşıt miktarları dışında takdir komisyonunun matrahı somut hangi verilere istinaden takdir ettiğine ilişkin bir bilginin bulunmadığının anlaşıldığı, ayrıca dosya kapsamında halihazırda mükellef olan davacıdan matraha ilişkin fatura ve bilgileri ibraz etmesi amacıyla davet edildiğini gösterir herhangi bir bilgi veya belgenin de bulunmadığının görüldüğü,

takdir komisyonu kararlarında, bu komisyonlara yasayla tanınan inceleme ve araştırma yetkisi kullanılmaksızın, mükellefin, dönemler itibariyle alım satımda bulunduğu taşıt miktarlarına ve davacının ilgili dönem beyannamelerine istinaden, somut bir bilgi ya da belgeye dayanılmayarak genel ve varsayımsal olarak matrah takdir edilmesinin hukuka uygun düşmediği,

bu durumda gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan soyut ve genel ifadelerle yapılan matrah takdirinde ve buna dayanılarak re'sen yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.