Danıştay 9. Daire E.2021/3274 K.2023/470

Dava konusu istem: Davacı şirketin, kanuni temsilcisi olan …'un, münhasıran sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğu yolunda hazırlanan vergi tekniği raporu uyarınca mükellefiyet kaydı re'sen terkin edilmiş olan ... Eml. İnş. Tic. Ve Gıda. San. Ltd. Şti.'nin de kanuni temsilcisi olduğunun tespit edildiğinden bahisle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2018 yılı için belirlenen 2.209.118,76 TL tutarındaki teminat istenilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu olarak. Vergi Dairesi Başkanlığı'nın … tarih ve E… sayılı işlemi belirtilmesine rağmen, bu işlem ile davacıdan 2.209.118,76-TL tutarında teminat alınmasının istenildiği, belirtilen tutarın 2018 yılına ilişkin olduğu, 2019 yılı için istenen teminata ilişkin işleme de ...

Vergi Mahkemesi'nin E:… sayılı dava dosyasında dava açılmış olduğundan savunma dilekçesinde belirtilen … tarih ve E:.. sayılı işlemin 2018 yılına ilişkin kısmının dava konusu edildiği sonucuna varıldığı, dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin kanuni temsilcisinin bir dönem ortağı ve yöneticisi olduğu.

Turizm Emlak İnşaat Ticaret ve Gıda Sanayi Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda, şirketin 2016-2019 yıllarında sahte belge düzenlediğinin tespit edildiği, bu nedenle şirketin kanuni temsilcisi olan …'un halihazırda kanuni temsilcisi olduğu davacı şirkete gönderilen dava konusu teminat istemine ilişkin yazı ile.

Turizm Emlak İnşaat Ticaret ve Gıda Sanayi Limited Şirketi'nin tüm vergi borçlarının ödenmesi ve 2.209.118,76-TL tutarında teminat verilmesinin istenildiğinin anlaşıldığı, olayda davacı şirketin ve daha öncesinde.

Turizm Emlak İnşaat Ticaret ve Gıda Sanayi Limited Şirketi'nin yönetici ve ortağı olan …'un sahte belge düzenleme fiiline iştirakinin olduğu kendisi ve ortağı ve yöneticisi olduğu şirketler hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle hazırlanan vergi tekniği raporları olduğu görüldüğünden.

Turizm Emlak İnşaat Ticaret ve Gıda Sanayi Limited Şirketi hakkında yapılan tespitlerin değerlendirilmesi sonucunda davacı şirket hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 1531/A-3 maddesi uyarınca tesis edilen teminat istemine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket yöneticisinin, sahte fatura düzenleyen şirkette yönetici olduğu dönemde sahte fatura düzenlenmediği, davacı hakkında herhangi bir inceleme raporu bulunmadığı, teminatın işe başlama durumunda istenebileceği, terkin tarihinden önce kurulan şirketten teminat istenmesinin mümkün olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Dosyanın incelenmesinden, … Tur. Eml. İnş. Tic. Ve Gıda. San. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun münhasıran sahte belge düzenleme fiiline ilişkin olmadığı, anılan şirketin sahte belge düzenleme faaliyetinin yanında gerçek faaliyetinin de bulunduğunun belirtildiği anlaşıldığından ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan şartların gerçekleşmediği görüldüğünden davacının temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.