Danıştay 9. Daire E.2021/332 K.2022/1340

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan ve indirilemeyen vergi indiriminin, 2019/Nisan dönemi gelir stopaj vergisi borcuna mahsubu edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı ve ...tarih ve ...sayılı işlemlerin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacı tarafından, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121.maddesi uyarınca 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan 1.119.160,69-TL vergi indiriminin, vergi borçlarına mahsubunun talep edildiği, davalı idare tarafından ...tarih ve ...sayılı işlemle davacının talebinin, davacının 17/11/2017 vadeli 2017/Temmuz-Eylül dönemi geçici verginin ödenmesine ilişkin vadesinden sonra mahsup talebinde bulunulduğu ve buna ilişkin gecikme zamlarının ödendiği,

ayrıca davacı tarafından 2018/Kasım birinci on beş günlük döneme ilişkin özel tüketim vergisi beyannamesinin kanuni süresinden sonra 29/01/2019 tarihinde pişmanlık talepli olarak verildiği ve davacı adına ilgili dönemde internet ortamında beyanname verilmediğinden özel usulsüzlük cezası kesildiği, davacının vergi indirimine ilişkin şartları taşımaması nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinden yararlanması mümkün olmadığından bahisle reddedilmesi üzerine,

davacı tarafından 26/06/2019 tarihinde yeniden başvuruda bulunulduğu ve söz konusu istemin de davalının ...tarih ve ...sayılı işlemle aynı nedenlerle reddedildiği, bu işlemlerin iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı, her ne kadar davalı idarece, davacının 17/11/2017 vadeli 2017/Temmuz-Eylül dönemi geçici vergi borcunun ödenmesine ilişkin vadesinden sonra mahsup talebinde bulunulduğu ileri sürülerek kanunun indirimden yararlanmanın ilk şartını düzenleyen 1. bende göre indirimden faydalanamayacağı ileri sürülmüşse de,

davacının vade tarihi itibariyle katma değer vergisi iade alacağının bulunduğu ve 16/11/2017 tarihinde mahsup talebinde bulunarak süresinde söz konusu borcun mahsup edildiği, kalan tutarın ise banka havalesi yoluyla ödendiği, sonrasında davalı idarece 2017/Eylül dönemine ilişkin yüklenilen ve iadesi talep edilen katma değer vergisi tutarının düzeltilmesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine davacı tarafından 28/12/2017 tarih ve 29/12/2017 tarihli 2017/Eylül dönemine ilişkin düzeltme beyannamesi verildiği ve katma değer vergisi iade tutarının 49.803,29-TL azaldığı, bu durumdan kaynaklanan gecikme zammının da süresinde ödendiğinden,

kanuni süresinde verilen bir beyanname bulunduğu, bahse konu döneme ilişkin olarak düzeltme beyannamesine istinaden ortaya çıkan geçici vergiden kaynaklanan gecikme zamlarını vadesinde ödeyen davacının vergi indiriminden yararlanma şartlarını taşımadığından bahsedilemeyeceği, davacı tarafından 2018/Kasım birinci on beş günlük döneme ilişkin özel tüketim vergisi beyannamesinin kanuni süresinden sonra 29/01/2019 tarihinde pişmanlık talepli olarak verildiği ve davacı adına ilgili dönemde internet ortamında beyanname verilmediğinden vergi ceza ihbarnamesiyle özel usulsüzlük cezası kesildiği,

davacının 2018/Kasım döneminde özel tüketim vergisi mükellefiyetinin bulunmadığı, İzmir Gümrük Müdürlüğü'nün geçmiş döneme ilişkin özel tüketim vergisi doğduğunun tespiti üzerine, davacının kanuni süresi geçtikten sonra pişmanlık talepli özel tüketim vergisi beyannamesi verdiğinin dosyada bulunan belgelerden anlaşıldığı ve taraflar arasında bu durumun sabit olduğu,

bu nedenle, indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması şartının ihlal edildiği açık olduğundan, davalı idarenin mahsup talebinin bu gerekçeyle reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 17/11/2017 vade tarihli 2017/Temmuz-Eylül dönemi geçici verginin süresinde ödenmediği ileri sürülmüşse de; davacı şirketin ihracat istisnasına tabi bir vergi mükellefi olduğu, ihracat istisnası kapsamındaki teslimlerine ilişkin yüklendiği katma değer vergisini mahsuben ve nakden iade aldığı, 2017/Temmuz-Eylül dönemi geçici verginin 2017/Ağustos,Eylül dönemleri katma değer vergisi iade alacağından mahsup edildiği, kalan miktarın banka havalesiyle ödendiği,

bu işlemler sonrasında davalının talebi üzerine 2017/Eylül dönemine dair yüklenilen ve iadesi talep edilen katma değer vergisi iade hakkının bir an önce kullanılması için düzeltme beyannamesi verildiği, bununda yasal şartların ihlali sayılmayacağının açık olduğu, öte yandan, 2018/Kasım 1. onbeş günlük dönemi özel tüketim vergisi beyannamesinin kanuni süresinden sonra verildiği iddia edilmişse de; davacının özel tüketim vergisi kanununa tabi malları ithal etmesi durumunda mükellefiyet tesis ettirdiği, ödeme sonrasında mükellefiyet kaydını kapattırdığı,

2018/Kasım 1. onbeş günlük döneminde özel tüketim vergisine tabi bir işlemi olmadığı için özel tüketim vergisi beyannamesini vermediği, geçmiş döneme ilişkin özel tüketim vergisi doğduğunun idarece bildirimi üzerine bu döneme ilişkin pişmanlık talepli beyanname verilerek tahakkuk eden 4,70-TL özel tüketim vergisi ödendiğinden, netice itibariyle, davacı şirketin vergi indiriminden yararlandırılmamasına ilişkin tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

17/11/2019 vadeli 2017/Temmuz-Eylül dönemi geçici vergiye ilişkin vadesinden sonra mahsup talebinde bulunulduğu ve buna ilişkin gecikme zamlarının ödendiği, 2018/Kasım birinci on beş günlük dönemine ait özel tüketim vergisi beyannamesinin kanuni süresinden sonra 29.01.2019 tarihinde pişmanlıklı talepli olarak verildiği, bu nedenle vergi indiriminden faydalanmasına olanak bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

2017/Temmuz-Eylül dönemi geçici verginin süresinde ödendiği, 2018/Kasım döneminde özel tüketim vergisine ilişkin mükellefiyet kaydının bulunmadığı, özel tüketime vergisine tabi malların ithal edilmesi halinde mükellefiyet tesis ettirilerek tahakkuk eden verginin ödenmesi üzerine mükellefiyetin kapattırıldığı, davalının bildirimi üzerine 2018/Kasım dönemine ait özel tüketim vergisine ilişkin pişmanlıklı talepli beyanname verilerek tahakkuk eden 4,70-TL özel tüketim vergisinin ödendiği iddialarıyla temyiz isteminin reddi istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.