Danıştay 9. Daire E.2021/3329 K.2022/1898

Dava konusu istem: Davacı adına, ...Yemekçilik Tekstil İnşaat Turizm Temizlik Tic. ve San. Ltd. Şti'ne ait 2006 ila 2008 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi, katma değer vergisi, gelir (stopaj) vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi, usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen ...tarih ve ...,...ve ...takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince ...tarih ve ...sayılı ödeme emri yönünden verilen bozma kararına uyarak bozulan kısım yönünden yeniden incelemek suretiyle;Mahkemelerince verilen ara kararına cevaben ibraz edilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, asıl borçlu şirket hakkında yapılan mal varlığı araştırmasının sadece Mersin il sınırları içerisindeki ilgili liman başkanlıkları, saymanlıklar, ticaret ve sanayi odası başkanlığı, trafik tescil şube müdürlüğü ve tapu müdürlüklerine yazılan yazılar ile sınırlı tutulduğu, ülke genelinde mal varlığı araştırması yapılmadığı,

bu haliyle şirket hakkında usulüne uygun olarak mal varlığı araştırması yapılarak amme alacağının şirket mal varlığından karşılanamadığı hususunun davalı idarece somut olarak ortaya konulamadığı anlaşıldığından, ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşıldığından, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.