Danıştay 9. Daire E.2021/3512 K.2022/5703

Dava konusu istem: Davacı adına, ...Demir Çelik ve İnşaat Malzemeleri Ticaret Ltd.Şti.'nin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle düzenlenen ...tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporlarına dayanılarak 2018/Ocak ila Haziran, 2018/Ocak-Mart,Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması ve dayanağı vergi tekniği raporlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; ...Demir Çelik ve İnşaat Malzemeleri Ticaret Ltd.

Şti. hakkında sahte belge düzenleme yönünden düzenlenen ...tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporu ile davacının sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiği yönünde düzenlenen ...tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, davacının mali müşavir olarak mesleki sorumluluğu dışında, davacı tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde yazılı fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verildiği, söz konusu fiillerin doğrudan doğruya beraber işlendiği veya bu fiillerin işlenmesine azmettirildiği,

suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştirildiği yolunda ve davacının iştirak iradesini ortaya koyacak şekilde somut ve hukuken geçerli bir tespitin bulunmadığı, genel tespitlere yer verilmekle yetinildiği anlaşıldığından, davacı adına dava konusu dönemlere ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı; cezaların dayanağı vergi tekniği raporlarının iptaline ilişkin isteme yönelik yapılan değerlendirmede ise, davacı adına kesilen cezaların dayanağı olan vergi tekniği raporlarının “ön işlem” niteliğinde olduğu,

bu nedenle tek başına davacının hukukunu etkileyici kesin ve yürütülmesi zorunlu ve idari davaya konu olabilecek işlem niteliği taşımadığı görüldüğünden davanın raporların iptali istemine ilişkin kısmının incelenmeksizin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen incelenmeksizin reddine, dava konusu vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVALININ İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporlarında, davacının “Sahte Belge Düzenleme Fiiline Maddi Menfaat Gözeterek İştirak” ettiği tespit edildiğinden yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Davaya konu vergi tekniği raporlarındaki maddi menfaat elde ettiğine yönelik olumsuz tespit neticesinde hakkında başkaca işlemlerin de icra edildiği dikkate alındığında anılan raporların iptali gerektiği, bu rapor dikkate alınarak ... Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verildiği, dolayısıyla raporun icrai nitelikte olduğu, iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.