Danıştay 9. Daire E.2021/3526 K.2022/2794

Dava konusu istem: Yaş sebze ve meyve ticareti faaliyetinde bulunan davacı adına, 12/07/2016 tarihli yoklama ile iş yerinin borçlarına karşılık olmak üzere devredilmesi suretiyle elde edilen gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığının tespit edilmesi üzerine takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılı için gelir vergisi ile 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, dava konusu dönemde iş yerini 200.000,00-TL karşılığında. Ltd.

Şti.'ye devrettiğinin davacı nezdinde düzenlenen 12/07/2016 tarihli e-yoklama ile tespit edildiği, davalı idarece savunma ekinde dosyaya ibraz edilen tutanak örneğinin de matrah takdirine esas alındığı anlaşılmakla birlikte, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas alınması gerektiği yönündeki temel vergilendirme ilkesinden hareketle, bu hususun davacının iş yerini devraldığı belirtilen. Ltd.

Şti'nin yetkilisi nezdinde herhangi bir yoklama veya somut tespit yapılarak imzalı tutanak düzenlenmek suretiyle belirlenmemesi ve herhangi bir fatura, makbuz gibi belge ile desteklenmemesinin yanı sıra cezalı tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararında, takdir edilen matrahın dayanakları ve doneleri ile matrahın bulunuş yöntemini somut verilere dayalı şekilde açıklayacak ve ortaya koyacak nitelikte ibare bulunmaması karşısında, davacı hakkında yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca, defter ve kayıtlarının gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması üzerine davacının takdir komisyonuna sevk edildiği, komisyon kararına göre dava konusu ihbarnamelerin düzenlenip, tebliğ edildiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.