Danıştay 9. Daire E.2021/377 K.2023/483

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, haksız katma değer vergisi iadesi alındığından bahisle 2017/Haziran dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile eksik iade edildiği ileri sürülen 39.470,23-TL katma değer vergisinin iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda, davacı şirketin 2016 yılında teslimini gerçekleştirdiği 98 adet konutun maliyet bedellerinin defter ve kayıtlarında, inşaatın başlangıç ve bitiş yılları Çevre ve Şehircilik Bakanlığı inşaat metre kare birim fiyatları ortalaması baz alınarak yapılan hesaplama sonucu 637.965,86 TL fazla belirtildiği, 2016 yılında teslimi gerçekleştirilen toplam 90 konutun satış faturalarının eksik düzenlenmek suretiyle 3.035.362,29-TL hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı,

inşaatın yapımında zorunlu olmayan asansör bakımı ve araç bakım bedeli olarak bildirilen bir kısım giderlerin indirilmesi suretiyle bu kısma isabet eden 43,59-TL katma değer vergisinin indirim konusu yapıldığı tespitlerinden hareketle yeniden düzenlenen katma değer vergisi beyan tablosuna göre 102.728,31-TL'nin haksız iade alındığının tespiti üzerine haksız iade alındığı ileri sürülen tutarın geri alınması amacıyla re'sen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığı olayda, davacının defter ve kayıtlarında yer alan maliyetlerin ve bu maliyete karşılık olarak elde ettiği hasılatın doğru olmadığına,

sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanıldığına, maliyetlere intikal ettirilen faturalar içeriği emtia ve hizmetlerin gerçekte inşaatta kullanılmadığına, gerçekte elde edilen hasılat ile beyan edilen hasılat tutarının farklı olduğuna ilişkin hukuken geçerli somut bir tespitin bulunmadığı,

yalnızca ilan edilen bina metrekare normal inşaat maliyet bedellerine göre oluşan farklılık nedeniyle defter, kayıt ve belgelerin gerçek durumu yansıtmadığından ya da kanıt değerini yitirdiğinden söz edilemeyeceğinden ortada re'sen tarh sebeplerinin varlığının söz konusu olmadığı ve yine araç ve asansör bakım bedelinin söz konusu inşaatla ilgili olmadığı hususunda da somut bir tespit bulunmadığı görüldüğünden bu giderler için yüklenilen 43,59 TL katma değer vergisinin yüklenim listesinden çıkarılmasına hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı,

davacı tarafından eksik iade edildiği ileri sürülen 39.470,23 TL katma değer vergisinin iadesi isteminin ise dayanağının bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda açıkça tespit edildiği üzere konut satışları nedeniyle eksik fatura düzenleyerek bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı inşaat metre kare birim fiyatları ortalaması baz alınarak tespit edilen maliyet bedeli ile davacı tarafından beyan edilen maliyet bedeli karşılaştırıldığında maliyet fazlalığı olduğunun tespit edildiği, bu fazlalık ile zorunlu olmayan giderler nedeniyle yüklenilen 43,59 TL katma değer vergisinin yüklenim listesinden çıkarılması gerektiğinden yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.