Danıştay 9. Daire E.2021/397 K.2022/4292

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014, 2015 ve 2016 yılları için re'sen tarh edilen gelir vergisi ve tekerrür hükümleri uygulamak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 37/4. maddesinde, gayrimenkullerin alım satım ve inşaat işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerden elde ettiği kazancın ticari kazanç olduğunun belirtidiği, bu hükme göre ticari kazançtan söz edebilmek için belirli bir organizasyon çerçevesinde, emek sermaye ilişkisi içerisinde ve devamlı olarak gayrimenkul alım satımı yapılması gerektiği, olayda davacının miras yoluyla kendisine intikal eden arsayı kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle müteahhide vermesi sonucu elde ettiği üç adet gayrimenkulün satıldığının anlaşıldığı,

sahip olunan arsanın kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhide devredilmesi ve buna karşılık inşa edilen binada kat sahibi olunması, sahip olunan servetin şekil değiştirmesi niteliğine haiz olduğu, bu dönüşümün ticari faaliyet olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varıldığı,

bu durumda davacı adına gayrimenkul satışından ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2014, 2015 ve 2016 yılları için re'sen tarh edilen gelir vargisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının gayrimenkul alım-satım faaliyetini süreklilik arz edecek şekilde icra ettiği tespit edildiğinden bu suretle elde edilen kazancın ticari kazanç olduğu, davacının 2014-2016 yıllarında gayrimenkul satışından elde ettiği ticari kazancını gelirini beyan etmediğinin tespit edildiği, takdir komisyonunca, gayrimenkullerin nev'i, mevkii ve emsal mükelleflerin beyanları dikkate alınarak takdir edilen matrahlar üzerinden yapılan tarhiyatta aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.