Danıştay 9. Daire E.2021/4053 K.2023/4461

Dava konusu istem: Davacı ve ... Otomotiv Ticaret Limited Şirketi arasında akdedilen 30/12/2015 tarihli ikale sözleşmesi uyarınca davacıya yapılan 712.940,80TL ödeme üzerinden gerçekleştirilen gelir vergisi kesintisinin iadesine ilişkin olarak yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile 249.529,28TL gelir (stopaj) vergisi kesintisinin yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

30/12/2015 tarihli İş Sözleşmesinin "Karşılıklı Olarak Sonlandırılmasına İlişkin İkale Sözleşmesi" başlıklı sözleşmenin 2. maddesinde; davacının, sekiz aylık brüt ücretine denk gelen net 190.966,15-TL tutarındaki ikale tazminatının ödeneceğinin, ikale tazminatı adı altında ayrıca ve açıkça düzenlenerek bu tutarın bordroya da Ödenek-1 adı altında yansıtılmış olmasıyla birlikte, sözleşmenin yine 2. maddesinde, 20/12/2013 tarihli İş Sözleşmesine Ek Sözleşme başlıklı sözleşmeye atıfta bulunularak, belirtilen sözleşmenin 2. maddesine istinaden brüt 712.940,80-TL tutarında ek gelirin ödeneceğinin düzenlendiği,

söz konusu düzenleme uyarınca davacıya ödenmiş olan ve bordroda da Ödenek-2 adı altında yer alan brüt 712.940,80-TL tutarındaki, atıf yapılan sözleşmenin ikinci maddesinde Ek Yan Haklar olarak belirtilen bu ödemenin gerçekleştirilebilmesi için, hizmet sözleşmesine ilişkin ve bu sözleşme uyarınca üstlenilen görevlerin yerine getirilmesine yönelik bir takım kriterlerin getirildiği de gözetildiğinde, davaya konu edilen ve davacıya Ödenek-2 adı altında yapılan bu ödemenin,

iş akdinin sonlandırılmasına ilişkin sözleşmede ikale tazminatına ilişkin olarak ayrıca ve açıkça düzenleme yapılmış olması ve Ödenek-2 olarak adlandırılan bu ödemeye hak kazanılabilmesi için de 20/12/2013 tarihli sözleşmeye atıfta bulunulmuş olması ve söz konusu sözleşmeyle de, belirtilen ödemeye hak kazanılabilmesi için hizmete ilişkin belirli şartların öngörüldüğü de anlaşıldığından,

ikale tazminatı ödemesi kapsamında olmadığı ve ek ücret ödemesi niteliğinde olduğu anlaşılan dava konusu brüt 712.940,80-TL üzerinden gelir vergisi kesintisi yapılmasında ve dolayısıyla dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği ve davacı tarafından her ne kadar ilk derece mahkemesinin 06/11/2020 tarihli ara kararının gereğinin, dava dışı şirketçe yerine getirilememesinin, kararın kaldırılmasını gerektiren esasa etkili bir husus olduğu iddia edilmekte ise de; dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerden davacıya yapılan ödemenin niteliğinin açıkça anlaşılması nedeniyle, yapılan yargılamada nihai kararı etkileyebilecek bir usul eksikliği de bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkemece verilen ara kararı gereğinin yerine getirilmediği, davacıya yapılan ödemenin geçmiş ya da mevcut dönemdeki çalışmalar karşılığında yapılmadığı, bu ödemenin, iş akdi sonlandırılan davacıya yasal zorunluluk olmaksızın işsiz kalacak olması nedeniyle yapılan yardım amaçlı bir ödeme olduğu ücret niteliğinde olmadığı iddasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.