Danıştay 9. Daire E.2021/4091 K.2022/2333

Dava konusu istem: Asıl borçlu … Hayvancılık Süt Ürünleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının asıl borçlu ...

Hayvancılık Süt Ürünleri Pazarlama Sanayi Ticaret Anonim Şirketi'nin 20/12/2013 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısı ile 3 yıl ile görev yapmak üzere şirketin yönetim kurulu başkanlığına seçildiği ve bu kararın 15/01/2013 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığı, 27/01/2017 tarihli yönetim kurulu kararı ile üyeler arasında yapılan görev dağılımı sonucunda ... adlı şahsın yönetim kurulu başkanlığına ve davacının yönetim kurulu üyeliğine seçildiği,

yönetim kurulu başkanının şirketi her hususta ve en geniş şekli ile sınırsız olarak 3 yıl süre ile temsil ve ilzama münferit imzası ile yetkili kılındığı ve bu kararın da 01/02/2017 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığı,

bu durumda davacının yönetim kurulu başkanı olduğu 20/12/2013 tarihi ile 27/01/2017 tarihleri arasında kalan ödeme emri konusu kamu alacakları bakımından, asıl borçlu hakkında ödeme emirleri tebliğlerine rağmen ödeme yapılmadığı ve yapılan malvarlığı araştırmasından sonuç alınamadığı görüldüğünden dava konusu ödeme emirlerinin söz konusu dönemlere denk gelen kısımları olan … tarih ve … ila … sayılı ödeme emirleri ile … sayılı ödeme emrinin 2016/Ocak-Aralık, Ekim-Aralık, Aralık dönemi damga vergileri, 2016/Aralık dönemi gelir stopaj vergisi yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı;

dava konusu ödeme emirlerinden … tarih ve …, … sayılı ödeme emirleri ile … sayılı ödeme emrinin 2016/Ocak-Aralık, Ekim-Aralık, Aralık dönemi damga vergileri, 2016/Aralık dönemi gelir stopaj vergisi haricinde kalan kısımları bakımından ise söz konusu kamu alacaklarının ilişkin olduğu dönem itibariyle ...'ın tek başına asıl borçlu şirketi temsile yetkili olduğu ve dolayısıyla davacının kanuni temsilci sıfatı bulunmaması nedeniyle hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine;

dava konusu … tarih ve …, … sayılı ödeme emirleri ile … sayılı ödeme emrinin 2016/Ocak-Aralık, Ekim-Aralık, Aralık dönemi damga vergileri, 2016/Aralık dönemi gelir stopaj vergisi haricinde kalan kısımlarının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket takip işlemlerinin Kanun hükümleri doğrultusunda yerine getiriliği, yapılan malvarlığı araştırması neticesinde borcu karşılayacak malvarlığı bulunmadığının tespit edildiği, bunun üzerine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Hakkında Kanun’un mükerrer 35. maddesi uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin Kanun hükümleri doğrultusunda, zamanaşımı süresi içerisinde düzenlendikleri, yapılan işlemin Hazine yararına olmasının yanı sıra tamamen yasal ve yerinde olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu ve Üçüncü Dairelerince 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.