Danıştay 9. Daire E.2021/4128 K.2021/5922

İstemin konusu

Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporunu esas alan takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı. 2008 yılı kurumlar vergisi ve 2008 yılı tüm dönemleri geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davayı.

Danıştay Dokuzuncu Dairesince "zamanaşımı" gerekçesiyle verilen bozma kararına uymayıp ısrar ederek "30/12/2013 tarihinde (23/07/2010 tarih ve 6009 sayılı Kanunun 8. maddesiyle 114. maddenin ikinci fıkrasında yapılan değişiklikten sonra) takdir komisyonuna sevk işlemi yapılarak zamanaşımı süresinin durduğu, 12708/2014 tarihli takdir komisyonu kararının vergi dairesine 27/08/2014 tarihinde tevdii üzerine 28/08/2014 tarihinde dava konusu cezalı tarhiyatların düzenlenerek aynı gün içinde zamanaşımı süresi dolmadan davacıya tebliğ edildiği,

davacı şirketin adresini yeni adres bildirmeden terk ettiği, yüksek tutarlı katma değer vergisi matrahı beyan edilmesine rağmen ödenecek katma değer vergisinin cüzi çıktığı, vergisel yükümlülüklerin yerine getirilmediği, düzenlediği faturalara konu teslimleri yapacak iş hacmi ve sermaye yapısının olmadığı ve sahte fatura ticareti yaptığı sonucuna varıldığından,

dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle reddeden ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yönelik davacı tarafından yapılan temyiz başvurusu, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 10/03/2021 tarih ve E:2020/1528, K:2021/256 sayılı kararıyla ısrar hükmü yönünden reddedilip, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenmek üzere dosyanın Dairesine gönderilmesi üzerine, anılan Vergi Mahkemesi kararının esas yönünden temyizen incelenmesine ilişkindir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararlarında komisyon üyelerinin isim ve imzalarının bulunmadığı, takdir komisyonu kararının davalı idareye hangi tarihte geldiği hususunun kanıtlanamadığı, deprem sonrası çadırda yaşanması sebebiyle defter ve belgelerin evden hırsız tarafından çalındığı, fatura ve defterler incelenmeden cezanın kesildiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Geçici vergi üzerinden kesilen bir katı aşan vergi ziyaı cezası yönünden temyiz isteminin kabulü, diğer kısımlar yönünden ise reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu esas alan takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı; 2008 yılı kurumlar vergisi ve 2008 yılı bütün dönemleri geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Vergi Mahkemesince verilen ısrar kararına yönelik davacı tarafından yapılan temyiz başvurusunun, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 10/03/2021 tarih ve E:2020/1528, K:2021/256 sayılı kararıyla ısrar hükmü yönünden reddedilip temyizen incelenmesi için dava dosyasının Dairesine gönderilmesi üzerine anılan kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına yönelik hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi aslı üzerinden kesilen bir katı aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmına yönelik temyiz iddialarına gelince;

193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesinin 5. fıkrasında; yapılan incelemeler sonucunda geçmiş dönemlere ait geçici verginin %10’unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde eksik beyan edilen bu kısım için re’sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici verginin terkin edileceği ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceği kuralına yer verilmiştir.

Davacı adına geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi yukarıda belirtilen hükme uygun ise de, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi niteliği taşıyan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiğinden, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında ve davanın bu kısmının reddine dair Vergi Mahkemesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.