Danıştay 9. Daire E.2021/4329 K.2022/2042

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait … kodlu genel antrepo alanının; kapalı alandaki 3.500 m2'lik zemin alanı dışında birinci asma katla 860 m2, ikinci asma katla 1.180 m2 olmak üzere toplamda 5.540 m2'ye ulaştığı, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 2010/7 sayılı Genelgenin 3/ii maddesi çerçevesinde alan genişletme olan bu işlemlerden dolayı 2007 yılında yeniden tahsili gereken ''açma harcı'' tahsil edilmediğinden teminat tutarının güncellenmesi yolunda davalı idare tarafından davacı şirkete yapılan bildirim üzerine,

davacı şirket tarafından davalı Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü'ne yapılan 10/07/2013 tarihli başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile davacı şirketçe 20/08/2013 tarihinde tekrar yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyan Vergi Mahkemesince.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 111. maddesi uyarınca antrepo açma harcının ancak antrepo açma izni belgesinin yenilenmelerinde veya devir suretiyle başkalarına intikallerinde ve herhangi bir sebeple iptal edildikten sonra yenilenmelerinde alınacağı, Gümrük Yönetmeliği'ne göre ödenen teminatın yenilenmesinin istenebilmesi için söz konusu antreponun taban alanının(m2) veya toplam hacminin(m3) artmasının gerektiği, dosyanın incelenmesinden;

… kodlu genel antreponun, kapalı alanda 3.500 m2'lik zemin alanın dışında birinci asma katla 860 m2, ikinci asma katla 1.180 m2 olmak üzere toplamda 5.540 m2'ye çıktığı, bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 2010/7 sayılı Genelgenin 3/ii maddesi ile buna ilişkin Genelge hükümleri çerçevesinde, alan genişletme olan bu işlemlerden dolayı 2007 yılında yeniden tahsili gereken ''açma harcı''nın tahsil edilmediğinden teminat tutarının güncellenmesi yolunda davalı idare tarafından davacı şirkete bildirim yapıldığı, davacının bu bildirim üzerine işlemin iptali içine davalı idareye başvurduğu,

başvurunun reddi üzerine bakılan davanın açıldığının anlaşıldığı, olayda; davacı tarafından antrepo içerisine asma kat konulması işleminin, antrepo açma niteliği taşımadığı, yeniden antrepo açma izni belgesi düzenlenmesini ve antrepo açma harcı ödenmesini gerektirmediği,

ayrıca asma kat konulması durumunda antreponun m2 cinsinden taban alanın ve m3 cinsinden toplam hacminin değişmediği dolayısıyla Gümrük Yönetmeliğine göre alınan teminatın arttırılmasını gerektiren bir durumun olmadığı görüldüğünden, davacının başvurularının reddine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gümrük ve Ticaret müfettişi tarafından düzenlenen … tarih ve … sayılı raporda, davacının asma kat çıkmak suretiyle antrepo kullanım alanını genişlettiğinin tespit edildiği, davacıdan teminat tutarının güncellenmesi ve antrepo açma harcı ödenmesinin istenilmesine ilişkin işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerinin 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek-1 maddesi uyarınca birlikte yaptığı toplantıda gereği görüşüldü: Dava dosyasının tekemmül ettiği görüldüğünden yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeyerek işin esasına geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Hakkında Kanun’un "Temyizen verilen karar üzerine yapılacak işlem" başlıklı 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kural altına alınmıştır.

Olayda, Vergi Mahkemesince bozma kararına uyularak karar verildiği anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.