Danıştay 9. Daire E.2021/4379 K.2022/3666

Dava konusu istem: Davacı şirket adına takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı; 2018 yılı kurumlar vergisi ile 2018/Ekim-Aralık dönemi geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirketin kurumlar vergisi matrahının belirlenmesinde, ilgili dönemlere ilişkin davacı kayıtlarının incelenmediği, herhangi bir inceleme yapılmadığı, sadece 2018/Aralık dönemine için verilen katma değer vergisi beyannamesinde devreden katma değer vergisi tutarı esas alınarak mal mevcudunun hesaplandığı, ayrıca yıl içinde verilen katma değer vergisi matrahındaki karlılık oranının dikkate alındığı, bulunan tutara ayrıca iş kolundaki %30 karlılık oranın eklenmesi suretiyle tamamen soyut, varsayıma dayılı hesaplama yapılarak matrah belirlendiği,

nitekim Manisa Ticaret Odası tarafından ara kararımıza verilen cevapta aydınlatma iş kolundaki karlılık oranının belirlenemediğin belirtildiği, takdir komisyonu tarafından eksik inceleme yapılarak varsayımlardan yola çıkarak matrah belirlendiği, dava konusu dönemlerde elde edilen kurum gelirinin hiç bir çelişkiye mahal vermeyecek şekilde ortaya konulamadığı görüldüğü, bu durumda, matrahın hesaplanması konusunda somut verilerden yola çıkılmadığı, varsayıma dayalı bir hesaplamaya gidildiği,

kurum gelir miktarının saptanmasına yönelik somut bir tespit bulunmaksızın Takdir Komisyonu tarafından belirlenen dönem matrahına dayanılarak davaya konu cezalı tarhiyatın yapıldığı, dolayısıyla varsayıma dayalı vergilendirme yapılması yasal olarak mümkün olmadığı ve davacının gelir miktarı kesin olarak ortaya konulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi matrahının işletmenin defter kayıt ve belgelerine dayanılarak ilgili kanunda belirtilen esaslar çerçevesinde mükellef tarafından takdir edilmesinin esas olduğu, ancak bunun mümkün olmaması durumunda bu görev vergi inceleme yetkilileri ile takdir komisyonuna tanındığı, dava konusu olayda takdir komisyonu kararları incelendiğinde, takdir komisyonu kararının yasal dayanaklarının açıklandığı, doğru biçimde gerekçelendirildiği, geçmiş verilere dayandığı görüldüğünden dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.