Danıştay 9. Daire E.2021/442 K.2022/5310

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vermiş olduğu cenaze hizmetlerine ilişkin bir kısım kazancının kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017 yılı için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarece, davacı şirketin 2017 yılında banka hesaplarına yatan cenaze hizmet bedelleriyle ilgili olarak hiç fatura düzenlenmediği yada eksik fatura düzenlendiği ve bu şekilde vergi kaybına sebebiyet verildiğinden bahisle dava konusu cezalı tarhiyat yapılmış ise de, dosya içerisinde yer alan belgelerden davacı şirketin 2017 yılında defter kayıtları ile banka kayıtları arasında fark meblağ için … tarih … nolu faturayı düzenlediği ve bu meblağ farkını kayıtlarına intikal ettirdiği, 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde bu meblağa yer verdiği,

yine bu tutarla ilgili olarak 2017/Ekim-Aralık dönemi kurum geçici vergi beyannamesini 16/03/2018 tarihinde ek beyan ile yeniden verdiği, aynı tutar için şirkete kesilen 87.267,43-TL özel usulsüzlük cezasının Vergi Usul Kanunu'nun 376. maddesi uyarınca ödendiğinin anlaşıldığı, bu durumda düzeltme beyannamesinde beyan edilen tutarın yıllık kurumlar vergisi beyannamesinde de beyan edilerek ödenmiş olması,

yoklama fişi ve ekindeki tutanakta kayıt altına alınan meblağların 31/12/2017 tarihinde faturalandırılarak beyannamelere dahil edildiğinin beyan edilmesine karşın takdir komisyonunca mükellef şirketin 31/12/2017 tarihinde tek başına 870.000,00 TL'lik hizmet ifa etmiş olup olamayacağı hususunda herhangi bir inceleme yapılmaksızın yalnızca yoklama fişinde belirlenen rakamların dikkate alınması,

yine davalı idarece süresinden sonra düzenlenen faturanın yok hükmünde kabul edilerek işlem yapılmış olması karşısında, eksik incelemeye dayalı olarak tespit edilen matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında 12/11/2018 tarihinde yapılan yoklama ile, banka hesaplarına yatan cenaze hizmet bedelleri için hiç fatura düzenlemediği veya eksik fatura düzenlediğinin tespit edildiği, süresinden sonra düzenlenen faturaların hiç düzenlenmemiş sayılması gerektiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.