Danıştay 9. Daire E.2021/4544 K.2023/4893

Dava konusu istem: Davacı adına, internet ortamında reklam hizmeti vermek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının 2015 ila 2018 yıllarında Google Ireland şirketine düzenli olarak hizmet sunduğu, bu kapsamda düzenli olarak gelir elde ettiği halde ilgili dönemlerde beyanda bulunmadığının açık olduğu, öte yandan ekonomik ve teknik icaplara uygun somut belgelere dayalı bir iddianın da davacı tarafından ileri sürülemediği dikkate alındığında, yapılan bu hizmetlerin devamlılık ve kâr elde amacına dönük olarak ,internet sitesi de kullanılmak suretiyle ticari bir organizasyon dahilinde yapıldığı,

başka bir ifadeyle ticari faaliyette bulunulduğundan, elde edilen gelirin ticari kazanç olduğu sonucuna varıldığı, davacı tarafından ilgili dönemde herhangi bir gider unsuru yapılmadığı beyan edilse de Google Ireland Ltd. Şti. tarafından davacıya ödenen tutarın %20'si gider kabul edilerek %80'lik kısmının matrah kabul edilmesi suretiyle yapılan cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve davacının istinaf başvurusu dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesi uyarınca istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aynı hizmet nedeniyle farklı kişilerce açılan bir davada %50 oranında, başka bir davada %70 oranında gider olduğuna karar verildiği, bu anlamda sektörel karlılık oranına ilişkin birden fazla oranın olduğu, bu nedenle matrahın tespitine yönelik somut verilerin olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.