Danıştay 9. Daire E.2021/4573 K.2022/3040

Dava konusu istem: … Plastik Doğ. Mob. Dekorasyon Cephe Kaplama San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin, trafik cezasına ilişkin kısmı hariç diğer amme alacaklarına ilişkin kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, asıl borçlu şirkete 01/10/2015 tarihinde kanuni temsilci olarak atandığı, 28/12/2016 tarihinde ise kanuni temsilcilik görevinin sona erdiği, ödeme emri içeriği amme alacaklarının beyana dayalı olarak tahakkuk ettiği, vadelerinin ise 2017 yılının muhtelif tarihleri olduğu, dava konusu amme alacağının ödenmesi gerektiği tarihte kanuni temsilci sıfatını haiz olmadığı, ödeme emrine konu borçların ödenmemesinde sorumluluğu bulunmayan davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının ilgili dönemlerde kanuni temsilci bulunduğu şirketin vadesi geçmiş borçlarının ödenmesinden sorumlu olduğu ve düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.