Danıştay 9. Daire E.2021/4619 K.2023/182

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi ile 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden, işe başlama yoklamasında faaliyette olan, ilk yoklamanın yapıldığı 08/12/2014 tarihinden, 14/06/2017 tarihine kadar nezdinde herhangi bir yoklama yapılmayan, vergisi uyuşmazlık konusu 2016 yılına ilişkin olarak nezdinde yapılmış herhangi bir yoklama bulunmayan, 28/11/2017 tarihinde adres değişikliği yaparak yeni iş yerine taşınan ve adres değişikliğine istinaden yapılan 29/11/2017 tarihli yoklamada da faaliyetine devam ettiği tespit edilen, ilgili dönemler beyannamelerini veren,

vermiş olduğu muhtasar beyannameler ile çalıştırdığı işçi sayılarını beyan eden, istenilen defter ve belgelerini incelemeye ibraz eden eden davacı şirket adına, sadece 2017, 2018 ve 2019 yıllarında yapılan bir kaç yoklamaya dayanılarak ulaşılan olumsuz tespitlerin, davacı mükellefin faaliyeti olmadığı halde münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla kurulduğunu ispata yeterli olmadığı,

alış ve satış yapılan bir kısım mükellefler hakkındaki olumsuzlukların tek başına ve başka ispat vasıtaları ile desteklenmeksizin, uyuşmazlığa konu dönemde davacının düzenlediği tüm belgelerin sahte olarak kabul edilmesi sonucunu doğurmayacağından salınan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde ve mahsup dönemi geçtiği için terkin edilmesi gerekirken, davacı adına tarh edildiği görülen geçici vergi aslının ihbarnameye bağlanarak aranılmasında ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenlediği somut tespitlerle saptanan davacı şirket adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenimektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.