Danıştay 9. Daire E.2021/4799 K.2023/631

Dava konusu istem: Davacı adına, Youtube adlı sosyal medya platformunda adına kayıtlı kanalda yayımlanan videolara yerleştirilen çevrimiçi reklamlardan elde edilen gelirin ticari kazanç niteliğinde olduğu, bu kazanca ilişkin gelir vergisi beyanında bulunulmadığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı; 2018 yılı gelir vergisi ve bütün dönemlere ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından elde edilen reklam gelirinin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 18. maddesinde sayılan bilgisayar programcısının video band eserini internet ortamı, televizyon ve videoda yayınlamak veya bunlar üzerindeki haklarını devir ve temlik etmek veya kiralamak suretiyle elde edilen gelir olarak değerlendirilmesine olanak bulunmadığı,

dava konusu olayda kiralanan ve üzerinden gelir elde edilen şeyin video yayımlamak veya videoyu kiralamak değil, kullanıcılar tarafından oluşturulan içeriklere reklam yerleştirilmek ve bu reklamlara yapılan geçerli tıklanılma veya reklamların geçerli gösterilme kriterlerine göre gelir elde edilen, oluşturulan içerikte reklam gösterilme hakkının kiralanmasının olduğu, davacının AdSense sistemine girmiş olmasının reklam yayımlanmasına izin vermek ve bu reklamlar üzerinden gelir elde etme amacıyla yapıldığı, davacının faaliyetinin ticari kazanç için gerekli tüm unsurları barındırdığından,

ticari faaliyet kapsamında gelirin elde edildiği sonucuna ulaşıldığı, matrahın belirlenmesi yönünden ise; davacı tarafından ileri sürülen ve tevsik edici herhangi bir belge sunulamayan 100.000-TL değerindeki oyuncak alımına ilişkin Vergi Usul Kanunu'nun 313. maddesi gereği amortismana tabi iktisadi kıymet olduğu gerekçesiyle gider takdir edilmediği,

aynı maddenin 3. fıkrası gereğince, değeri 1.000-TL'nin altında olan bu oyuncaklar için yapılan masrafın gider olarak dikkate alınması gerektiği yönünde davacı iddiası ve yapılan işle ilgili başkaca giderlerin de olabileceği dikkate alındığında, faaliyetle ilgili herhangi bir gider takdir edilmemesinin davacının elde ettiği kayıt dışı hasılatın tamamının vergilendirilmesini doğurduğu, bu halde ortaya çıkan %100 karlılık oranının işin mahiyetine ve ticari icaplara uygun olmadığı,

davacının faaliyetini yerine getirirken bir takım giderlere katlanması gerektiği, davacıya gönderilen tutarın tamamının gelir vergisi matrahı olarak kabul edilmesinin yerinde olmadığı görüldüğünden, eksik incelemeye dayalı olarak yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu, dilekçede ileri sürülen istinaf nedenlerinin kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporundaki tespitlere yer verilerek dava konusu cezalı tarhiyatta kanun ve mevzuata aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.