Danıştay 9. Daire E.2021/4844 K.2022/731

İstemin konusu

Davacı adına, Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi numaralı mükellefi. Akü Malz. Dön. Met. Taş. Tic. Ltd.Şti.'nden aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2007/0cak-Haziran dönemleri için üç kat, 2007/Temmuz-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı.

Danıştay Dokuzuncu Dairesince hurda ticareti yapan davacının gelir vergisi kesintisi yapma sorumluluğu, alımlarını yasada belirtilenlerden yapması koşulunun gerçekleşmesine bağlı olup bu yönde yapılmış bir tespit bulunmadığından, varsayıma dayanılarak salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi yönünden reddeden vergi mahkemesi kararının redde ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle verilen bozma kararına uymayıp ısrar ederek, ilgili dönemde davacının fatura aldığı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden kullanılan faturaların sahte olduğu,

213 Sayılı Vergi Usul Kanunun 3. maddesinde yazılı olan gerçeklik kuralı karşısında, emtia ve hizmet alımları tüccardan yapılmış görüntüsü verilen ancak, sadece kayıtların belgelendirilmesi amacıyla temin edilen faturaların kayıtlara alınması halinde, defter ve kayıtlar belgelenmiş sayılamayacağından, alışların gerçekte faturayı düzenleyen dışında başka bir tacirden yapıldığının iddia edilmesi halinde bu iddiayı kanıtlama yükü, adına vergi salınanlara yani davacıya düşmesine karşın bu yolda herhangi bir iddia ve kanıt sunamayan davacının sözü edilen mal ve hizmeti esnaf muaflığından yararlanan kişilerden almış olduğunun kabulü gerektiğinden,

ispat yükünün gereğini yerine getirmeyen davacı adına salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesine ek olarak, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 23/10/2018 tarih ve E:2018/560, K:2018/798 sayılı kararı da aynı doğrultuda olduğu gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden reddeden, tekerrür yönünden kabul eden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına yönelik davacı tarafından yapılan temyiz başvurusu, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 09/06/2021 tarih ve E:2019/1522, K:2021/865 sayılı kararıyla ısrar hükmü yönünden reddedilip, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenmek üzere dosyanın Dairesine gönderilmesi üzerine, anılan Vergi Mahkemesi kararının esas yönünden temyizen incelenmesine ilişkindir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Alımların gerçek bir emtia teslime dayalı olmayan faturalarla belgelendirdiğini herhangi bir gerekçeye yer vermeksizin kabul eden, Mahkeme kararı Anayasa'nın 141. maddesine aykırı düştüğü gibi bu karar ile birlikte Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma haklarının ihlal edildiği,

gerçek bir teslimle satın alınan ve bedeli çek ve banka kanalıyla ödenen hurdaların varsayıma dayalı olarak vergiden muaf esnaftan alındığının kabul edilmesinin hukuki güvenlik ilkesine de aykırı düştüğü, komisyon karşılığında alınan faturalar için ödendiği kabul edilen %3 veya % 4 oranındaki bedel karşısında %2 oranında vergi kaybına sebebiyet verildiği iddiasının hayatın olağan akışına aykırı düştüğü, 2007 yılında hurda toplayıcılarının vergiden muaf esnaf olarak düzenlenmediği,

zira 193 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 04/06/2008 tarih ve 5766 sayılı Kanun ile hurda toplayıcıların vergiden muaf esnaf statüsüne kavuştuğunun dikkate alınmadığı dolayısıyla 01/07/2008 tarihinde yürürlüğe giren kuralın geçmişe dönük olarak uygulanmasında hukuki isabet bulunmadığı, diğer taraftan aleyhlerine maktu karar harcı hükmedilmesi gerekirken nispi karar harcına hükmedilmesinin de hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA