Danıştay 9. Daire E.2021/4857 K.2022/5027

Dava konusu istem: Davacı adına, maliki ve hissedarı olduğu .. İli, ... İlçesi, ... Mahallesi muhtelif ada/parselde bulunan taşınmazlar için 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, yılları ile 2019 yılının 1. dönemi için tahakkuk ettirilen ve ödenen 200.883,07-TL tutarındaki emlak vergileri, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payları, gecikme zamları ile vergi ziyaı cezalarının iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen miktarın faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; iadesi istenilen emlak vergilerine konu taşınmazların, 5216 sayılı Kanun uyarınca köy statüsünden mahalle statüsüne dönüşen alanlar kapsamında bulunduğu, davaya konu taşınmazların, 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin on beşinci fıkrası kapsamında ve söz konusu fıkranın yürürlükten kalktığı 2019 yılına (bu dönem dahil) kadar, 1319 sayılı Kanun uyarınca alınan emlak vergilerinden müstesna olduğunun anlaşıldığı, söz konusu istisna uygulamasının yürürlükte bulunduğu döneme ilişkin olarak,

istisna kapsamındaki taşınmazlar için, davalı idarece, davacıdan emlak vergisi ve ferilerinin tahsil edilmesinin, 213 sayılı Kanun'da öngörülen vergilendirme hatalarından olan, verginin mevzuunda hatayı oluşturduğu sonucuna ulaşıldığı, istisna hükmü kapsamında bulunduğu anlaşılan taşınmazlar için söz konusu istisna uygulamasının yürürlükte bulunduğu, dava konusu işlemin, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 yıllarına ilişkin olarak, davacıdan tahsil edilen emlak vergilerinin ve ferilerinin iadesi talebinin reddine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı;

faiz istemi yönünden, söz konusu yıllar için davacıdan tahsil edilen emlak vergilerinin ve ferilerinin, tahsil edildikleri tarihlerden itibaren, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanuna göre hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iade edilmesi gerektiği, fazlaya ilişkin talebin ise reddedilmesi gerektiği.

2014 yılına ilişkin tahsil edilen emlak vergileri yönünden ise, vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği 2014 yılına ait tahakkuklar için en geç 31/12/2019 tarihine kadar düzeltme başvurusu yapılması gerekmekteyken, davacı tarafından, zamanaşımı süresi geçirildikten sonra, 2020 yılı içerisinde düzeltme başvurusu yapıldığı görüldüğünden, dava konusu işlemin, 2014 yılına ilişkin olarak, davacıdan tahsil edilen emlak vergilerine dair kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu işlemin.

2015, 2016, 2017, 2018, 2019 yıllarına ilişkin olarak davacıdan tahsil edilen emlak vergileri ile ferilerinin iadesi talebinin reddine ilişkin kısmının iptaline, tahsil edilen emlak vergileri ile ferilerinin, tahsil edildikleri tarihlerden itibaren, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanuna göre hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine, karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddialar; mahkeme kararının; dava konusu işlemin, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 yılları için davacıdan tahsil edilen emlak vergileri ile ferilerinin iadesi talebinin reddine ilişkin kısmının iptaline, 2014 yılı için tahsil edilen emlak vergileri ile ferilerine dair kısmına ilişkin iptal talebi yönünden ise davanın reddine dair hüküm fıkralarının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği;

davacının faize ilişkin istinaf istemi yönünden ise, faiz ile ilgili talebini 213 sayılı Vergi Usul Kanunu' nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca ödenmesi gereken tecil faiz oranı olduğundan ve dava konusu fazla ve yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanmadığı anlaşıldığından, taleple bağlı kalınarak,

davacıdan hukuka aykırı olarak tahsil edilen emlak vergisi ve ferilerinin, tahsil edildiği tarihten düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edileceği tarihe kadar geçen süre için aynı dönemde 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizi ile birlikte iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının faize ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, tahsil edilen emlak vergileri ile ferilerinin tahsil edildikleri tarihlerden itibaren, 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu taşınmazların bulunduğu Beytepe Mahallesinin Kanun'dan çok önce köy vasfını yitirip mücavir alan içinde kaldığı, belediye hizmetlerinden yararlanarak artırımlı emlak vergisine tabi olduğu, vergilendirmede adalet ilkesi gereği, konut ve arsa fiyatlarının yüksek olduğu, lüks kapsamda bulunan yer için muafiyet hükmünün uygulanamayacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.