Danıştay 9. Daire E.2021/4868 K.2023/1429

Dava konusu istem: Davacı kooperatif tarafından, 2016 ila 2019 dönemlerine ilişkin muhtasar beyannamesi ile beyan edilerek ödenen gelir (stopaj) vergilerinin iadesi istemiyle yapılan şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen vergilerin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 06/01/1961 tarih ve 10700 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği, 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu'nun ise 28/04/1972 tarih ve 14172 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği, sonraki tarihli özel kanun niteliğinde 1581 Sayılı Kanun'un dava konusu uyuşmazlıkta uygulanacağının açık olduğu,

1581 sayılı kanun uyarınca Tarım Kredi Kooperatifleri'nin ortaklarından tarımsal girdi temini ve ürünlerin değerlendirilmesi amacıyla yapacakları her türlü muamelenin ortaklar arası muamele sayılacağı, ortakların kooperatif ile yapacağı her türlü işlemin 1581 sayılı Kanun'un 19-A maddesince her türlü resim, harç ve vergiden muaf olduğunun anlaşıldığı,

bu durumda, olayda 213 sayılı Kanun'un 118. maddesinin 2. fıkrasında tanımlanan ve vergilendirme hatası olarak nitelendirilen "mükellefiyette hata"nın varlığının kabulü zorunlu olduğundan, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davaya konu olayda vergi hatasının bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.