Danıştay 9. Daire E.2021/594 K.2022/4963

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirerek haksız iade aldığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca, 2011/Kasım dönemine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararıyla; takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine tevdi tarihinden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam eden zamanaşımı süresinden kalan süre içerisinde dava konusu vergi/ceza ihbarnamesinin tebliğ edilmesi gerekirken, bu süre geçirilerek 10/08/2017 tarihinde davacıya tebliğ edilen ihbarnamede hukuku uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Matrah takdiri için takdir komisyonuna sevk ile zaman aşımı durduğundan borcun zaman aşımına uğramadığı, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile mal alımında bulunduğu mükellefin gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığının tespit edilmesi üzerine haksız yere iadesi alınan katma değer vergilerinin mükelleften geri alınması amacıyla bir kat vergi ziyaı cezalı olarak yapılan katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.