Danıştay 9. Daire E.2022/100 K.2022/1918

Dava konusu istem:Tasfiye Halinde ...Petrol Nak. Oto. San. Ltd. Şti'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacının taşınmazı üzerine uygulanan haczin kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; UYAP sistemi üzerinden yapılan TAKBİS sorgulamasında davacının tek meskenin 1/3 oranındaki hissesine sahip olduğu hacze konu taşınmaz olduğu, haciz uygulanan mesken niteliğindeki gayrimenkulün rayiç değeri, davacının yaşantısı, aile yapısı, birlikte yaşadığı bireylerin sayısı ve evin özellikleri dikkate alınarak, haczedilen evin haline münasip bir evden daha fazla bir değere sahip olduğu ve satılması halinde borçtan artan para ile münasip bir ev alınabileceği hususunda tespit yapılmaksızın uygulanan haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haczedilen taşınmazın, davacı tarafından ikametgâh olarak kullanılmaması ve eşi adına kayıtlı konut bulunması nedeniyle haline münasip ev kapsamında değerlendirilemeyeceği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.