Danıştay 9. Daire E.2022/1106 K.2023/3025

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi ... Makine Metal İnşaat Plastik ve Kauçuk İmalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Mart-Temmuz ve Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ... Makine Metal İnşaat Plastik ve Kauçuk İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin incelenmesinden, anılan mükellefin davacı adına düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olduğu hususunun açık ve somut bir şekilde ortaya konulamadığı anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Makine Metal İnşaat Plastik ve Kauçuk İmalat San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin Dairelerince değerlendirilmesinden; şirketi 21/10/2016 tarihinde devralan Suat Ünal'ın vekalet verdiği ... hakkında sahte fatura düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporunun düzenlendiği ve mükellefiyetinin resen terk ettirildiği, ...'ın aynı zamanda üç ayrı şirkette de ortaklığının bulunduğu, söz konusu şirketler hakkında da olumsuz tespitlerin bulunduğu, şirket mali tablolarının gerçeği yansıtmadığı, mali tablolara göre aktif toplamının yüzde doksandan fazlasının alıcılarda açık hesaptan alacak, pasif toplamının da yüzde doksandan fazlasının müşterilere borç olduğu,

bu durumun iktisadi, ticari teknik icaplara aykırı olduğu, ayrıca, banka hesapları, demirbaşlar, taşıtlar gibi hesap kalemlerinin de bilançolarda gösterilmediği, hiçbir duran varlığı, demirbaşı veya taşıtı olmayan şirketin 2016 yılında 2.417.962,33TL, 2017 yılında ise 14.575.117,26TL katma değer vergisi matrahı beyan ettiği, bu durumun da iktisadi, ticari, teknik icaplara uygun olmadığı, 269.528,31TL vergi borcu bulunduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu prim borçlarının ödenmediği, 2016 yılında mal alışında bulunduğu mükelleflerin tamamı hakkında vergi tekniği raporunun bulunduğu,

2017 yılında ise alış yaptığı mükelleflerin %93'ü hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu, 2017 yılında söz konusu mükelleften katma değer vergisi dahil 448.606,55TL fatura alan Hasan Uğur Isnık'ın, faturalarda gösterilen malları almadığını, ödenecek katma değer vergisi fazla çıktığından söz konusu faturaları kullandığını, pişman olduğunu beyan ettiği hususları dikkate alındığında, adı geçen mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçeği yansıtmadığı ve ihtilaf konusu faturalara isabet eden katma değer vergisi indiriminin kabul edilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varıldığından,

dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık, anılan cezalı tarhiyatları kaldıran Mahkeme kararında ise isabet bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığa konu alımlarının gerçek olduğu, somut veriler içermeyen, eksik inceleme sonucunda hazırlanan raporlara istinaden salınan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.