Danıştay 9. Daire E.2022/1115 K.2023/5139

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, internet ortamında reklam hizmeti vermek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının 2015 ila 2018 yıllarında ... şirketine düzenli olarak hizmet sunduğu, bu kapsamda düzenli olarak gelir elde ettiği halde ilgili dönemlerde beyanda bulunmadığının açık olduğu, öte yandan ekonomik ve teknik icaplara uygun somut belgelere dayalı bir iddianın da davacı tarafından ileri sürülemediği dikkate alındığında, yapılan bu hizmetlerin devamlılık ve kâr elde amacına dönük olarak ,internet sitesi de kullanılmak suretiyle ticari bir organizasyon dahilinde yapıldığı,

başka bir ifadeyle ticari faaliyette bulunulduğundan, elde edilen gelirin ticari kazanç olduğu sonucuna varıldığı, davacı tarafından ilgili dönemde herhangi bir gider unsuru yapılmadığı beyan edilse de ... Ltd.

Şti. tarafından davacıya ödenen tutarın %20'si gider kabul edilerek %80'lik kısmının matrah kabul edilmesi suretiyle yapılan cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı, tekerrüre esas alınan ve 2017 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının kesinleştiği tarihteki eylemler için kesilecek vergi ziyaı cezalarında dikkate alınması hukuken mümkün olmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının kaldırılmasına kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu, istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesi uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Hasılatı belli olan bir hizmetin maliyetinin tespiti için "inceleme elemanın şahsi tecrübesinden faydalanılır" gibi bir hükmün bulunmadığı, Merkez Bankasının 2019 yılı verilerine göre veri işleme, barındırma ve ilgili faaliyetler ve web portalları" işletmeciliğinde brüt satış karı/net satış oranının %4,4 olduğu, faaliyetin ticari faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Tekerrüre esas alınan cezanın 14/01/2017 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında, kesinleşme tarihinden sonra kesilen cezalar için bu hükmün uygulanmasında yasal isabetsizlik bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.