Danıştay 9. Daire E.2022/1256 K.2022/6147

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesine dayanılarak 2016/Mart dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyularak esastan incelemek suretiyle; vergi ziyaı cezasının 99.507,78-TL'lik kısmı yönünden, ... tarih ve ... sayılı ihbarnamede yer alan 149.261,67-TL'lik vergi ziyaı cezasının 99.507,78-TL tutarındaki kısmının ... sayılı tahakkuk fişinde yer alması üzerine açılan davanın Dairelerince 03/02/2022 tarih ve E:2021/1806, K:2022/231 sayılı kararla reddedilmiş olması nedeniyle, mükerrer dava açıldığı anlaşıldığından,

davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, kalan kısmı yönünden aynı kararla dava konusu vergi ziyaı cezasının dayanağı olan 2016/Mart dönemine ait katma değer vergisi tahakkukuna ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın reddedildiği gerekçesiyle davanın kesmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarenin yazısına istinaden, özgür iradeleri dışında düzeltme beyannamesi verildiği, söz konusu yazının gereği yapılmadığı takdirde, davalı idarece sahte fatura kullanıcısı olarak özel esaslara tabi mükellefler listesine alınacaklarının bildirildiği, dava dışı mükellefin faturalarının kullanıldığı döneme ilişkin faaliyette olmadığına dair bir yoklama belgesinin ortaya konulamadığı, kendileri hakkında herhangi bir inceleme yapılmadan, davalı idarenin zorlaması ile geriye dönük beyanlarının düzeltilmesi sonucu kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.