Danıştay 9. Daire E.2022/153 K.2022/5847

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla.

2017 yılına ilişkin olarak elde edilen komisyon gelirinin matrah olarak belirlenmesi suretiyle tarh edilen kurumlar vergisine karşı açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla davacı şirketin komisyon karşılığı sahte belge düzenlediği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu sebeple de dava konusu vergi ziyaı cezasının bir katına ilişkin kısım yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı,

geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması nedeniyle geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği, mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi uyarınca aranmaması gerektiğinden geçici vergi tarhiyatı ile geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı,

tekerrür yönünden ise, tekerrüre esas alınan 2016/Temmuz dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasının 02/09/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve dava konusu edilmeksizin kesinleştiği, 2017 yılından itibaren beş yıl süresince uygulanacak vergi ziyaı cezalarında tekerrüre esas alınabileceği görüldüğünden, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uyarınca artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne geçici vergi aslı ile geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Kanunun 344. maddesinde, 359. maddedeki fiillere yol açılması halinde vergi ziyaı cezasınını üç kat kesilmesi gerektiği düzenlemesine yer verildiğinden ve mahsup dönemi geçtiği için geçici verginin aslı aranmayacağından geçici vergi ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.