Danıştay 9. Daire E.2022/1655 K.2023/4682

Dava konusu istem: Asıl borçlu ... Gayrimenkul Geliştirme ve Turizm Sanayi Ticaret A.Ş.'nin vergi borçları nedeniyle, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 79. maddesi uyarınca, davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarece, davacı ile ... Gayrimenkul Geliştirme ve Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. arasında ticari bir ilişki olduğu ve davacı şirketin, asıl borçlu şirkete borcu olduğu hususunda herhangi bir tespit yapılmadığı gibi, ödeme emri ile istenilen tutarın aralarındaki borç kadar değil, asıl borçlu şirket hakkında idarece düzenlenen ödeme emirlerinin toplam tutarı olan tüm vergi borcu için düzenlenmesi karşısında, dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, kendisine tebliğ edilen haciz bildirisine itiraz etmediği, dolayısıyla borç zimmetinde sayılarak adına dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, davacının genel mahkemelerde menfi tespit davası açarak borçlu olmadığını ispat etmesinin gerektiği, idarece yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.