Danıştay 9. Daire E.2022/1700 K.2022/6597

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, satın alarak kullandığı elektriğe ilişkin beyanname verilmediği yolunda düzenlenen … tarih ve … sayılı tutanak esas alınarak 2019/Ekim dönemi için tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı elektrik ve havagazı tüketim vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;davacının Enerji Piyasaları İşletme A.Ş.'den (EPİAŞ) satın alıp çelik üretiminde kullandığı elektriğe ilişkin olarak adına cezalı elektrik ve havagazı tüketim vergisinin tarh edildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun "Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisi" başlıklı 34. maddesinde, belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde elektrik ve havagazı tüketiminin, elektrik ve havagazı tüketim vergisine tabi olduğu,

"Mükellef ve sorumlu" başlıklı 35. maddesinde, elektrik ve havagazı tüketenlerin, elektrik ve havagazı tüketim vergisini ödemekle mükellef oldukları, 20/2/2001 tarihli ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa göre elektrik enerjisini tedarik eden ve havagazını dağıtan kuruluşların, satış bedeli ile birlikte bu verginin de tahsilinden ve ilgili belediyeye yatırılmasından sorumlu olduklarının belirtildiği, olayda, mevzuatın değerlendirilmesinden; elektriği tedarik eden ve havagazını dağıtan kuruluşların, satış bedeli ile birlikte bu verginin tahsilinden ve ilgili belediyeye yatırılmasından sorumlu olduğu anlaşıldığından,

tedarikçi EPİAŞ tarafından davacı şirkete faturalandırılarak satılan ve çelik üretiminde kullanılan elektriği tedarik eden bu firmaca (EPİAŞ) elektrik enerjisi satış bedeliyle birlikte verginin tahsil edilerek beyannameyle ilgili belediyeye yatırması gerektiği açık olduğundan, davacı adına tarh edilen cezalı elektrik ve havagazı tüketim vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu elektrik ve havagazı tüketim vergisi ile vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesinin, aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görüldüğü, dilekçede ileri sürülen iddiaların anılan kararın kaldırılmasını sağlayacak durumda bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

EPİAŞ'ın piyasa işletmecisi olarak vergi sorumlusu olmadığı, diğer elektrik tedarik şirketleri gibi sattığı elektriğin vergisini mükelleften tahsil ederek beyanname vermediği, satın alınan vergi için davacı tarafından da beyanname verilmediği, tüketim sabit olması nedeniyle vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği, EPİAŞ'ın ana sözleşmesinde bu şirketin tedarikçi olduğuna veya tedarikçi sıfatına sahip olduğuna ilişkin hüküm bulunmadığı, bu şirketin üretim, tedarik ve dağıtım lisansına sahip olmadığı, davacı şirketin üretim lisansına sahip olması nedeniyle piyasa katılımcısı sıfatına sahip olduğu, davacının kendi üretim tesisleri için EPİAŞ'tan elektrik satın aldığı, matrahın EPİAŞ'ın uyguladığı satış fiyatının olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı şirketin EPİAŞ'tan tedarik ettiği elektriğe ilişkin elektrik ve havagazı tüketim vergisinin beyanname ile beyan edilip ödenmesinden sorumlu olmadığı, uyuşmazlığın satın alınıp tüketilen elektriğe ilişkin olduğu, davalının vergi inceleme yetkisinin bulunmadığı iddialarıyla temyiz isteminin reddi istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden, yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeyerek işin esasına geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.