Danıştay 9. Daire E.2022/1778 K.2023/4274

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi tekniği raporu esas alınarak takdir komisyonu kararına dayanılarak 2018 yılına ilişkin re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile 2018/Ocak -Mart, Nisan- Haziran dönemlerine ilişkin geçici verginin ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı şirket tarafından 2016, 2017 ve 2018 yıllarında düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu ve komisyon geliri elde edildiği sonucuna varıldığından, davacının düzenlediği faturalar üzerinden %2 oranında komisyon geliri hesaplanarak tarh edilen kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı;

davacının Vergi Usul Kanunu'nun 359/2. maddesinde sayılan muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek ve kullanmak eylemini işlediği anlaşıldığından adına kurumlar vergisi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezalı geçici vergiye ilişkin ihbarnamede, geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği belirtilmiş olması nedeniyle geçici vergi asıllarına ilişkin kısmının incelenmesine olanak bulunmadığı; geçici vergisi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden ise; yerleşik Danıştay İçtihatları dikkate alınarak,

yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi niteliği taşıyan kurum geçici vergisi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı vergi ziyaı cezasının bir kat uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmış olduğundan, dava konusu 2018/Ocak-Mart,Nisan- Haziran dönemlerine ait geçici vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık, bir kat vergi ziyaı cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine; geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporunda değinildiği üzere davacı şirketin vergi ziyaına 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı fiillerle sebebiyet verdiği, dolayısıyla geçici vergi üzerinden de üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.