Danıştay 9. Daire E.2022/1957 K.2022/3376

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından,… İli, … İlçesi, … Mahallesi, … Ada, … Parselde gerçekleştirilen inşaat projesi kapsamında taşeron firmalarla imzalanan sözleşmelere ilişkin ödenen …TL damga vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:... sayılı kararıyla.

775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 33. maddesi uyarınca Kanun kapsamında yapılan ivazlı veya ivazsız devir, temlik.... gibi her türlü işlemler ile sözleşmelerin her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu; olayda, inşaat projesinin yapımı aşamasında dava dışı şirketlerle yapılan 102 adet sözleşme için hesaplanan 1.091.487,63- TL damga vergisinin muhtelif tarihlerde ödendiği, söz konusu damga vergilerinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddi üzerine de bakılan davanın açıldığı;

uyuşmazlıkta, dava konusu taşınmazın Toplu Konut İdaresi Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı Başkanlık Oluru ile ilan edilen ve ... tarih ve ... sayılı Başkanlık Oluru ile revize edilen gecekondu önleme bölgesi içinde yer aldığının anlaşıldığı,bu durumda dava konusu sözleşmelerin damga vergisinden istisna olduğu,

damga vergisi tahsilinin mevzuda hata teşkil ettiği ve dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 1.091.487,63-TL damga vergisinin düzeltmeye dair müracaat tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizi ile birlikte iadesi istemi yönünden davanın kabulüne ve dava konusu işlemin iptaline, 1.091.487,63 TL'nin 17/12/2019 tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte davacıya iadesine, tahsil tarihi ile düzeltme başvurusunun yapıldığı tarihe kadar hesaplanacak faiz istemi yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Vergi Mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının hukuka uygun olduğu, davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların da kararın bu kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği;davacının faizin başlangıç tarihiyle ilgili istinaf istemine ilişkin ise;

haksız tahsil edilen verginin davacıya iadesine karar verilmesi durumunda, tahsilat tarihi ile tutarın fiilen iadesi arasında geçen süre için paranın kullanımından mahrum kalmaktan kaynaklanan bir zararın söz konusu olduğu,hukuk devletinin bir gereği olarak bu zararın idare tarafından giderilmesi gerektiği,fazladan tahsil edilen verginin iadesinde, genel yarar ve kişi yararı arasındaki dengenin korunabilmesi için haksız tahsil edilen verginin ödeme tarihinden itibaren tecil faiziyle birlikte iadesinin gerekli olduğu,

bu nedenle idareye başvuru tarihinden itibaren tecil faizine hükmeden Vergi Mahkemesi kararının bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının müracaat tarihinden itibaren tecil faizi işletilmesine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve fazladan ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığın çözümünün hukuki yorum gerektirdiği,inşaat projelerinin yapımıyla ilgili alt yüklenicilerle imzalanan sözleşmelerin Gecekondu Kanunu kapsamında yer alan istisna kapsamında değerlendirilemeyeceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.