Danıştay 9. Daire E.2022/1988 K.2023/5115

Dava konusu istem: Asıl amme borçlusu ... Turizm ve Otelcilik Anonim Şirketi'nden tahsil edilemeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacının taşınmazı ve ... plakalı aracı üzerine uygulanan haciz işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu haciz işlemlerinden önce davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenerek kesinleşmesi sonrasında haciz işlemlerine başlanılması gerekirken ödeme emri düzenlenmeden doğrudan haciz tatbik edildiği dolayısıyla davacı yönünden ortada kesinleşmiş tahsili gereken bir amme alacağının varlığından sözedilemeyeceğinden davacının maliki olduğu taşınmazı ile ... plakalı aracı üzerine 09-10/07/2020 tarihlerinde tatbik edilen haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf başvurusu dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.