Danıştay 9. Daire E.2022/2250 K.2022/3534

Dava konusu istem: Davacı adına, … Medikal ve İnşaat Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi'nin sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak 2017 yılına, 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yazılı fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verdiği, söz konusu fiillerin sahte belge düzenlediği iddia edilen mükellefle doğrudan doğruya beraber işlendiği veya davacının bu fiillerin işlenmesine bu mükellefi azmettirdiği, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştirildiği ve davacının iştirak iradesini ortaya koyacak şekilde somut ve hukuken geçerli bir tespitin bulunmadığı,

anılan mükellefçe verilen vekaletnameye istinaden bankadan nakit giriş ve çıkış işlemleri yapıldığı haricinde, bu mükellefi sevk ve idareye yetkili olduğuna ve sahte fatura düzenleme fiiline bizzat iştirak ettiğine yönelik tespit bulunmadığından, kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalarının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma dilekçesindeki iddialar yinelenerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.