Danıştay 9. Daire E.2022/2267 K.2022/3054

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2017/Haziran-Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; Olayda; davacının 09/12/2015 tarihinden itibaren elektronik tebligat aktivasyonunun bulunduğu ve ihbarnamelerde dava açma süresi ve kanun yolları gösterildiğinden, ihbarnamelerin tebliğ tarihi olan 23/02/2021 tarihinden itibaren otuz günlük yasal dava açma süresinin son günü olan 25/03/2021 tarihine kadar dava açılması gerektiğinden, dava açma süresi geçirildikten sonra 19/10/2021 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare/davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhbarname ekinde dayanak vergi inceleme raporunun tebliğ edilmediği, mükellefiyetin sona erdirilmesi nedeniyle posta yoluyla tebligat yapılması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.