Danıştay 9. Daire E.2022/2339 K.2023/1190

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2014 ve 2015 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptaliistemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan … ila … numaralı vergi/ceza ihbarnamelerine karşı açılan davada, Mahkemece verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla davanın süre aşımı yönünden reddedildiği, … ve … sayılı vergi/ceza ihbarnamelerine karşı ise dava açılmadığı gibi kamu alacağının da ödenmediği, kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, davacı tarafında ileri sürülen itirazlarının da 6183 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılan itiraz sebeplerinin kapsamına girmediği anlaşıldığından, davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan ihbarnamenin tebliğ edildiği kabul edilen tarihte müvekkili şirketin yetkilisinin yurt dışında ve cezaevinde bulunduğundan söz konusu ihbarnamelerin usule uygun tebliğ edilmediği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 04/04/2023 tarih ve E:2022/1137, K:2023/1189 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.