Danıştay 9. Daire E.2022/2497 K.2023/4743

Dava konusu istem: Davacı adına, sunduğu avukatlık hizmeti için serbest meslek makbuzu düzenlemeyerek bir kısım kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve haksız iade aldığı verginin geri alınması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporu ile davacının, avukatlık faaliyetini icra ettiği ve ilgili dönem gelirlerinin neredeyse hiç beyan etmediği, avukatlık faaliyeti sebebiyle adına kayıtlı banka hesaplarına inceleme dönemine ilişkin gelen havale ve EFT’lerin listelendiği, söz konusu para transferlerinin sigorta şirketlerinden yapılan gönderiler, icra daireleri tarafından yapılan mahkemelerce yapılan gönderiler ve diğer gönderiler olarak ayrılmak sureti ile incelendiği,

hangi para transferlerinin icra edilen avukatlık faaliyeti sebebiyle davacının serbest meslek kazancı olabileceğinin, gönderilerde yapılan açıklamalar ve söz konusu gönderilerin mahiyetinin değerlendirilmesi sureti ile ortaya konulduğu, davacının özel işlerinden kaynaklı olduğunu belirttiği para transferlerinden; eşi ve arkadaşları gibi yakınlarından yapılmış olanların özel ilişkilerden kaynaklandığının, ortağı ve iş ilişkisi içerisinde olduğu belirtilen kişiler tarafından yapılan para transferlerinin ise özel ilişkilerden kaynaklı olarak yapılmış para transferleri olarak kabulünün ticari icaplara uygun görülmediğinden,

icra edilen serbest meslek kazancı addedildiği, ilgili dönemin haricinde yapılan para transferlerinin katma değer vergisi yönünden iş ilişkinin kurulduğu dönemde, gelir vergisi yönünden ise transferin yapıldığı dönem içerisinde değerlendirmeye alındığı, yapılan ödemelerden vekalet ücreti ile ilişkisi kurulamayan tüm para transferlerinin meslek kazancı kabul edilmeyip vekalet ücretine tabi tutulmadığı hususlarının birlikte değerlendirilmesinden, davacı hakkında yapılan inceleme üzerine varılan sonuçların hukuka uygun ve yeterli görüldüğü,

davacının geçmiş beyanlarındaki giderleri, çalışan sayısı gibi hususlar dikkate alınarak hesaplanan serbest meslek kazancının %30 oranının takdiren gider kabul edilerek gelirinin %70'lik kısmı üzerinden ve davacının ödemesi gereken gelir vergisini usule uygun olarak beyan etmeyip 2016 yılı gelir vergisi üzerinden haksız iade aldığı tutar üzerinden hesaplanan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava açılmamış hasar dosyası ödemeleri ve davacının kişisel banka hesap işlemleri üzerinden vekalet ücreti hesaplandığı, davacının toplamda 139.100,00 TL'yi kendi hesabına nakit olarak yatırdığı, normal ve mutad olanın kişinin banka hesabına yatırdığı paranın kendisine ait olduğu, bunun aksinin iddia edilmesi halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu, katma değer vergisi dahil tutar üzerinden gelir vergisi hesaplandığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Eksik inceleme nedeniyle temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.