Danıştay 9. Daire E.2022/2556 K.2022/5675

Dava konusu istem:Davacı tarafından, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2007/Şubat-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1 ve 353/1. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada, Vergi Mahkemesince üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden verilen ve kanun yollarının tüketilmesiyle kesinleşen ret kararının; aynı fiil nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı olduğundan, yargılamanın yenilenmesi suretiyle kaldırılarak, üç kat vergi ziyaı cezası içeren ihbarnamelerin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçu nedeniyle, şirket yetkilisi sanık … 'in. Asliye Ceza Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile mahkumiyetine hükmedildiği, söz konusu kararın, Yargıtay ...

Ceza Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile onanmasına üzerine, 04/08/2018 tarihinde cezaevine girdiği, aynı suç nedeniyle birden fazla ceza aldığı, vergi ziyaı cezaları ile hapis cezalarının non bis in idem ilkesine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne, Kabahatler Kanunu'na ve Türk Ceza Kanunu'na aykırı olduğu iddia edilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesinin talep edildiği uyuşmazlıkta;

davacının yargılamanın yenilenmesi talebine dayanak olarak gösterdiği Asliye Ceza Mahkemesinde incelenen davanın konusu ile yargılamanın yenilenmesi istemine konu davanın konusunun aynı olmadığı, vergi yargısı ile ceza yargılamasının birbirinden bağımsız olduğu, davacı tarafından ileri sürülen diğer nedenlerin de 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinde sayılan yargılamanın yenilenmesi nedenleri kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aynı sebepten birden fazla defa yargılanıldığı ve iki ayrı cezaya hükmedildiği, uygulanan idari ve cezai işlemlerin dayanağının aynı fiil olduğu, bu durumun non bis in idem ilkesine aykırılık oluşturduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davacının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.