Danıştay 9. Daire E.2022/2634 K.2023/5146

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Ltd. ve ... şirketlerinden elde edilen kazancın ticari kazanç niteliğinde olduğu ve bu kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporunda dayanılarak 2016 yılı için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından üretilen ve ürettirilen internet içeriklerinin satılması veya kiralaması suretiyle değil, bu içeriklerde reklam gösterilmesi veya yayımlanması suretiyle gelirin elde edildiği, içeriklerin reklam gösterimi yapılmak amacıyla üretildiği, reklam gösterimi veya yayımının 2015 ila 2017 yıllarında belirli bir organizasyon kapsamında süreklilik arz edecek şekilde yürütüldüğü, reklam gösterimi veya yayımı yapılan içeriklerin yalnızca davacı tarafından üretilmediği, başka yazılımcılara da içerik ürettirildiği,

içerik tedarikinin şahsi mesaiden ziyade sermayeye bağlı olduğu hususları göz önüne alındığında, davacı tarafından üretilen ve ürettirilen içeriklerde reklam gösterilmek veya yayımlanmak suretiyle elde edilen hasılatın serbest meslek kazancı olmadığı, ticari kazanç niteliğinde olduğu sonucuna varıldığı, bu durumda, davacı tarafından 2015 yılında üretilen ve ürettirilen internet içerikleri üzerinden reklam gösterimi veya yayımı hizmetinde bulunulmak suretiyle elde edilen hasılatın katma değer vergisine tabi olduğu,

hizmetlerin yurt dışındaki müşteriler için yapıldığı veya hizmetten yurt dışında faydalanıldığını tevsik eden belge bulunmadığı için istisna şartlarının söz konusu olmadığı, vergi kanunlarıyla kabul edilen haller müstesna olmak üzere mükellefiyete veya vergi sorumluluğuna mütaallik ... firmasıyla yapılan özel mukavelelerin vergi idaresini bağlamayacağı, ara kararıyla sorulmasına karşın katlanıldığı belirtilen gerçek giderlere ilişkin belge sunulamadığından, vergi inceleme raporunda tespit edilen vergiye tabi hasılat ve matrah farklarında da hukuka aykırılık bulunmadığı,

bu nedenlerle cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu, davacı tarafından, her ne kadar davacıya aktarılan tutar üzerinden ilgili ülkelerde vergi kesintisi yapıldığı, bu durumun değerlendirme dışı bırakıldığı ileri sürülmüşse de; ...

Adsense Çevrimiçi Hizmet Şartlarının "Vergiler" kenar başlıklı 7. maddesi ve Türkiye Cumhuriyetiyle Amerika Birleşik Devletleri ve İrlanda arasında imzalanan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarının 7 ve 23. maddeleriyle anılan iddiayı detaylandırıcı ve tevsik edici bilgi ve belgeler dosyaya sunulmadığından, sübut bulmayan bu iddianın, uyuşmazlık konusu gelir vergisine ilişkin vergileme işlemini kusurlandıracak nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu hizmet açısından %50 maliyet kabul edilmesinin somut dayanağının bulunmadığı, yapılan hizmetin serbest meslek kazancı olarak kira geliri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, çifte vergilendirmeye ilişkin iddiaların mahkemelerce göz ardı edildiği savlarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.