Danıştay 9. Daire E.2022/2691 K.2023/3723

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2017/Aralık ve 2018/Ocak, Mart dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

18/05/2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 5'inci maddesinin 3'üncü fıkrasında, "...213 sayılı Kanunun 359'uncu maddesinin (b) fıkrasında yer alan defter, kayıt ve belgeleri yok etme veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyma veya hiç yaprak koymama veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleme fiillerinden hareketle yapılan vergi incelemesinin tamamlanması sonucu bu fiillerin varlığının tespit edilememesi durumunda,

bu durumun tespitine ilişkin raporun mükelleflere tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde yazılı başvurmaları, matrah ve vergi artırımı sonucu hesaplanan vergileri, raporun tebliğini izleyen aydan başlamak üzere ikişer aylık dönemler halinde altı eşit taksitte ödemeleri ve maddede öngörülen diğer şartları yerine getirmeleri koşuluyla bu madde hükümlerinden yararlanırlar." düzenlemesinin yer aldığı, davacı şirket tarafından 06/09/2018 tarihinde 2016 ve 2017 yılları için 7143 sayılı Kanun kapsamında katma değer vergisi ve kurumlar vergisi matrah artırımında bulunulduğu,

başvuru sonucunda tahakkuk eden vergilerin ilk taksitinin 01/10/2018 tarihinde ödendiği, sonraki taksitlerin ödenmediğinden bahisle 28/03/2019 tarihinde yapılandırmanın kaldırıldığı; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda ise, vergi müfettişince şirketin sahte belge düzenlediğine dair herhangi bir tespitte bulunulamadığından, yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığı kanaat ve sonucuna varıldığı ve söz konusu raporun davacı şirkete tebliğ edilmediği,

05/06/2018 tarihli inceleme talep yazısı ile inceleme başlatılan ve 7143 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 18/05/2018 tarihi itibarıyla, sahte belge düzenlemekten vergi incelemesi devam eden davacı hakkında, sahte belge düzenlediği yönünde somut bir tespitin yapılamadığını belirten vergi tekniği raporunun davacıya tebliğ edilerek,

bir aylık başvuru süresi içerisinde anılan yasa hükümlerinden yararlanıp yararlanmadığının tespit edilmesinden sonra sahte belge kullanma yönünden inceleme yapılabilmesi mümkün iken, anılan vergi tekniği raporu davacıya tebliğ edilmeden sahte belge kullanma tespitini içeren vergi inceleme raporuna dayalı olarak yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık görülmediği,

ayrıca 7143 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımına başvurulması sonrasında taksitlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle artırımın iptal edildiğinden bahisle davacı şirkete tekrar yapılandırma hakkının tanınmasına gerek olmadığı düşünülebilinirse de, davacının başvurusu esnasında aslında idarenin davacıyı bu haktan yararlandırmaması,

hakkındaki incelemenin bitmesinin ardından sahte belge düzenlediğine dair tespitte bulunulamaması durumunda davacıya süre tanınarak matrah artırımında bulunulmak istenilip istenilmediğinin sorulması gerekirken, idarece bu usule uyulmadığından ve idarenin bu kusuru davacıya yüklenemeyeceğinden, davacının bu haktan mahrum bırakılması hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesi hükmüne göre yapılan işlemlerde ve davacı adına vergi tarhiyatı yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı, sahte belgelere istinaden indirim konusu yapılmış katma değer vergilerinin ilgili dönem beyanlarından çıkartılması ve müteakip dönemlerin buna göre düzeltilmesi, sahte belge kullanma fiilinin kasıt unsurunu taşıması dolayısı ile de davacı adına ziyaa uğratılan katma değer vergilerinin üç katı tutarında vergi ziyaı cezası kesildiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.